katastrofa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi (1.2) wyjątkowe nieszczęście
(1.1-2)
(1.1) W katastrofie Titanica zginęło półtora tysiąca ludzi.
(1.1) katastrofa ekologiczna • katastrofa budowlana / morska / w ruchu lądowym (1.1) osobista katastrofa • katastrofa życiowa
(1.1) kataklizm, klęska (1.2) tragedia
(1.1) wypadek (1.2) nieszczęście
katastroficzność , katastrofizm , katastrofista , katastrofalność , katastrofistka katastrofalny, katastroficzny katastrofalnie, katastroficznie
(1.1) (katastrophḗ) → przewrót
angielski: (1.1) catastrophe arabski: (1.1) كارثة , نكبة , مصيبة azerski: (1.1) faciə baskijski: (1.1) hondamendi chorwacki: (1.1) katastrofa czeski: (1.1) katastrofa dungański: (1.1) ланзы duński: (1.1) katastrofe esperanto: (1.1) katastrofo fiński: (1.1) onnettomuus francuski: (1.1) catastrophe hebrajski: (1.1) אסון hiszpański: (1.1) catástrofe , naufragio ido: (1.1) dizastro japoński: (1.1) (saigai) jidysz: (1.2) חורבן (churbn) kataloński: (1.1) catàstrofe koreański: (1.1) 재해 (chaehae) łaciński: (1.1) calamitas łotewski: (1.1) katastrofa niderlandzki: (1.1) ramp niemiecki: (1.1) Katastrophe norweski (bokmål): (1.1) katastrofe nowogrecki: (1.1) καταστροφή portugalski: (1.1) desastre rosyjski: (1.1) катастрофа ; (1.2) катастрофа sanskryt: (1.1) आपद् szwedzki: (1.1) katastrof tatarski: (1.1) afät turecki: (1.1) afet ukraiński: (1.1) катастрофа ; (1.2) катастрофа węgierski: (1.1) katasztrófa; (1.2) katasztrófa włoski: catastrofe , disastro
katastrofa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katastrofa
katastrofa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katastrofa
(1.1)
katastrofický
katastrofa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katastrofa
katastrofa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katastrofa – nagłe, nieoczekiwane wydarzenie z tragicznymi konsekwencjami (1.2) katastrofa
(1.1-2)
(1.1) prírodná / živelná katastrofa
katastrofálnosť , katastrofickosť , katastrofista , katastrofizmus katastrofálny, katastrofický katastrofálne, katastroficky