pago ()
rzeczownik (1.1) buk (1.2) drewno bukowe, buczyna
(1.1) pagondo (1.2) pagoki
pagadi, pagatxa, pagoki
pago ()
rzeczownik (1.1) opłata, koszt, zapłata
(1.1)
(1.1) Vi rajtas forpreni la aŭton sen ekstraj pagoj. → Wy macie prawo zabrać samochód bez dodatkowych kosztów.
pagejo, ekpago, repago, antaŭpago pagi paga, senpaga page, senpage kia ago, tia pago • kia pago, tia ago • nenia ago fariĝas sen pago • pago de ŝuldanto estas bona en ĉiu kvanto • pensoj iras trans limo sen pago kaj timo • por ĉiu ago venas la tempo de pago • por ĉiu ago venos tempo de pago • ŝuldo ne makulas, sed pagon postulas
pago ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zapłata, płaca, płatność (1.2) nagroda, wynagrodzenie (1.3) określony obszar ziem uprawnych (przeważnie winnic lub sadów oliwnych) (1.4) miasteczko, wioska (1.5) kolebka, ojczyzna, miejsce pochodzenia kogoś
(2.1)
(1) pagos
(1.1) balanza de pagos → bilans płatniczy (1.2) en pago → w nagrodę
(1.2) premio, recompensa
paga , pagador , pagaduría , pagaré pagable, pagadero, pagado pagar
(1.1-2) od pagar (1.3-5)
pago ()
przymiotnik (1.1) rad, zadowolony
(2.1) 1. ,
(1.1) pago , paga ; paghi , paghe
(1.1) essere pago di qualcosa → być zadowolonym z czegoś
(1.1) appagato, contento, soddisfatto
(1.1) inappagato, insoddisfatto, scontento
paga , pagamento , pagante , pagatore , pagatrice pagare, pagarsi pagante, pagabile, pagatore