anagogiczny () , ,
przymiotnik (1.1) chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły
(1.1)
(1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierciJerzy Ziomek, Renesans, 1973..
(1.1) sens / poziom anagogiczny
anagogia
Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 25.
hiszpański: (1.1) anagógico nowogrecki: (1.1) αναγωγικός rosyjski: (1.1) анагогический włoski: (1.1) anagogico