__TOC__ kasus ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przypadek
(1.1) en kasus, kasusen, kasus, kasusene
(1.1) Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz oraz celownik.
(1.1) kasusbøjning → odmiana przez przypadki
(1.1) fald
kasus ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) przypadek
(1.1) ett kasus, kasuset, kasus, kasusen
(1.1) kasusböjning → odmiana przez przypadki