__TOC__ venn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przyjaciel
(1.1) en venn, vennen, venner, vennene
(1.1) Hotelldirektøren er en god venn av meg. → Dyrektor tego hotelu jest moim dobrym przyjacielem.
(1.1) å bli venner → zaprzyjaźnić się
(1.1) kamerat
(1.1) fiende, uvenn
vennskap vennlig, vennskapelig
venn ()
spójnik (1.1) gdy (1.2) kiedy
(1.1) vann
, wenne < < , < . : , , wan, wenn, wen, ,