Wzgórze Dwóch Dębów – (też: Wzgórza Dwóch Dębów, Dwa Dęby; niem. BismarckhöheLwówek Śląski – Wzgórze Dwóch Dębów (262 m n.p.m.) – stare zdjęcia, mapa.) – wzgórze w zachodniej części Lwówka Śląskiego, w województwie dolnośląskim, na Pogórzu Izerskim (332.26), 261,5 m n.p.m. Na szczycie Wzgórza Dwóch Dębów rosną dwa dęby szypułkowe (Quercus robur), którym szczyt zawdzięcza swą nazwę, z obwodami pni w pierśnicy wynoszącymi 305 i 335 cm.
Informacje Szczyt znajduje się na Pogórzu Zachodniosudeckim, dokładniej na Pogórzu Izerskim (Niecka północnosudecka). Wzgórze Dwóch Dębów opada ku południu stromym stokiem do poprzecznej doliny i charakteryzuje się średnim nachyleniem około 32%, miejscami dochodzącym nawet do 37%. Północne stoki są łagodniejsze i od wielu lat użytkowane rolniczo. Występują tu głównie płytkie gleby brunatne zaliczane do kompleksu zbożowego górskiego oraz kompleksu owsiano-buraczanego. Dominują gleby IVa klasy bonitacyjnej, lokalnie występują również gleby klas IVb, V oraz niewielkie płaty klasy IIIb. Ze względu na duże nachylenie południowych stoków działalność rolnicza jest ograniczona. Stoki te są porośnięte głównie przez zbiorowiska łąkowe i zarosła, co ogranicza procesy erozji powierzchniowej.
W południowej części obszaru podłoże tworzą gliny i piaski deluwialne, natomiast wyżej położone partie środkowe i północne budują gliny zwietrzelinowe oraz rumosze skalne rozwinięte na piaskowcach wapnistych. Na wierzchowinie Wzgórza Dwóch Dębów spotykane są niewielkie okruchy tych skał.
Na zachód od najwyższego punktu znajduje się oddzielone przełęczą (~246 m n.p.m.) wzgórze o wysokości 248,9 m n.p.m., którego grzbiet obniża się ku dolinie potoku Rakówki. Kolejna przełęcz (~225 m n.p.m.) oddziela zespół wzgórz od wzniesienia Popek (243,95 m n.p.m.) oraz wzgórza o wysokości 234,9 m n.p.m. Najniżej położone tereny znajdują się w południowo-zachodniej części obszaru i osiągają wysokość ok. 215 m n.p.m.
Południowe stoki Wzgórza Dwóch Dębów należą do jednych z najlepszych punktów widokowych miasta. Rozciąga się z nich panorama miasta wraz z osiedlami położonymi w rejonie ulic 10 Dywizji, Legionów i Fryderyka Chopina. Przy dobrej widoczności w kierunku południowym widoczne jest pasmo Karkonoszy wraz ze szczytami Śnieżki i Szrenicy oraz grzbiety Gór Izerskich. W kierunku północnym rozciąga się widok na pagórkowate tereny Pogórza Zachodniosudeckiego oraz dolinę rzeki Bóbr i Rakowice Wielkie.
Roślinność Zbocza Wzgórz Dwóch Dębów obejmują pola uprawne, łąki, zarośla oraz niewielkie zadrzewienia. Wśród roślin ruderalnych dominują m.in. bylica pospolita (Artemisia vulgaris), nawłoć olbrzymia (Solidago gigantea), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) i ostrożeń polny (Cirsium arvense). Na stromych stokach południowych wykształciły się murawy i zbiorowiska łąkowe z dominującymi: mietlicą pospolitą (Agrostis capillaris), kupkówką pospolitą (Dactylis glomerata), chabrem łąkowym (Centaurea jacea), macierzankami zwyczajnymi (Thymus pulegioides) i krwawnikiem pospolitym (Achillea millefolium). Istotnym elementem ekosystemu są także zarośla: tarniny (Prunus spinosa), głogu jednoszyjkowego (Crataegus monogyna) i dzika róża (Rosa canina), które rozwijają się na skarpach dawnych tarasów rolnych. Wśród traw dominuje trzcinnik piaskowy (Calamagrostis epigeios). W obrębie północnych stoków, oprócz dwóch dębów, znajduje się również pojedynczy dąb szypułkowy o obwodzie pnia około 340 cm, rosnący na najwyższej z tarasowych skarp. Oprócz dębów dominuje robinia akacjowa (Robinia pseudoacacia).
Przypisy
Kategoria:Pogórze Izerskie Dwóch Dębów Wzgórze