Kazimierz Woźniak, ps. „Szatan” (ur. 14 kwietnia 1923 w Samoklęskach, zm. 11 maja 1947 w Lublinie) – dezerter Wojska Polskiego, żołnierz Batalionów Chłopskich, antykomunista, dokonywał licznych napadów na terenie powiatu lubartowskiego, puławskiego i lubelskiego.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej w Samoklęskach. Po ukończeniu szkoły zaczął pracę w zawodzie stelmacha. Po wybuchu II wojny światowej przystąpił do konspiracji. Dołączył do Batalionów Chłopskich dowodzonych przez Jana Flisiaka, ps. „Chłopicki”. Flisiak nadał mu pseudonim „Szatan”, ponieważ potrafił wykonać każde powierzone zadanie. 21 września 1944 Flisiak został aresztowany a jego oddział się rozpadł. Woźniak dostał powołanie do II Armii Wojska Polskiego. Stamtąd zdezerterował w mundurze i z bronią wrócił do Samoklęsk.
Po powrocie Woźniak wraz z Edwardem Sondarem utworzyli grupę, której celem było rozbrajanie funkcjonariuszy, żołnierzy i członków PPR. Dowódcą był Woźniak. Po aresztowaniu kilku członków grupy działalność ustała. Następnie Woźniak przystąpił do plutonu Wiktora Targońskiego, ps. „Brzoza”, którym po wyjściu z więzienia dowodził Flisiak. Pierwszą akcją Woźniaka w szeregach był napad na posterunek Milicji Obywatelskiej w Abramowie, w której zginął milicjant. Po tej akcji znów aresztowany został Flisiak. Tym samym został zastępcą oddziału Targońskiego. Podczas amnestii Woźniak się ujawnił. Rozpoczął współpracę z organami bezpieczeństwa, jednak musiał uciekać i ukrywać się ponieważ rozpoczęło się jego śledztwo.
Targoński podzielił swój oddział na mniejsze części. Jedną z nich dowodził Woźniak. Oddział Woźniaka zaczął mieć stopniowo większe znaczenie niż oddział Targońskiego. Oddział Woźniaka dokonywał licznych napadów, wyróżniając się brutalnością i bezwzględnością. Jedną z większych akcji Woźniaka był napad na posterunek MO w Niemcach. Dokonali również ataku na posterunek MO w Kamionce, gdzie zginęło dwóch funkcjonariuszy. Następnie wykonali wyrok śmierci na wójcie Kamionki. Następnie ruszyli na wieś Olempin, gdzie wykonali 4 wyroki śmierci. Woźniak został zdegradowany za samowolne akcje. Jego nowym dowódcą został Edmund Tudruj, ps. „Mundek”. Woźniak uważał się za zastępcę dowódcy. Jednak po powrocie z działań zza Wieprza został zdegradowany do stopnia szeregowego.
Służbom bezpieczeństwa po dłuższych staraniach udało się ująć Woźniaka 24 stycznia 1947 w Bełżycach. Sam Woźniak zeznawał, że nie pamiętał chwili zatrzymania, ponieważ był pijany. Został uwięziony na Zamku Lubelskim. 27 marca 1947 został skazany na 13-krotną karę śmierci oraz 95 lat więzienia. Obrońca i matka Kazimierza bez powodzenia starali się o zmianę wyroku. 11 maja 1947 Woźniak popełnił samobójstwo w celi.
Przypisy
Bibliografia Leszek Kozak, Oddział podziemia antykomunistycznego pod dowództwem Kazimierza Woźniaka ps. Szatan, Puławy 2016.
Linki zewnętrzne Woźniak Kazimierz Szatan Wykaz przestępstw popełnionych przez bandę Woźniaka Kazimierza Szatana
Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Ludowej Kategoria:Podziemie antykomunistyczne (1944–1956) Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Więźniowie zamku lubelskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Żołnierze Batalionów Chłopskich