Bliskostrasznik leśny (Plesiophrictus meghalayaensis) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych. Zamieszkuje Indie.
Gatunek ten po raz pierwszy opisał Benoy Krishna Tikader w 1977 roku na łamach „Journal of the Bombay Natural History Society”. Jako lokalizację typową wskazano Nongrim Hills w Shillongu na terenie indyjskiego stanu Meghalaya.
Holotypowy samiec ma ciało długości 8,8 mm przy prosomie długości 4,3 mm i szerokości 3,5 mm. Karapaks jest czarny, dłuższy niż szerszy, prawie eliptyczny w zarysie, niski, o głębokiej, krótkiej, poprzecznej, prostej jamce. Wzgórek oczny jest słabo wyniesiony i położony blisko krawędzi nadustka. Oczy przednio-środkowe są mniejsze od przednio-bocznych i leżą nieco bardziej z tyłu. W rzędzie tylnym oczy środkowe leżą przy bocznych i mniej więcej na tej samej wysokości co one. Grubo owłosione szczękoczułki pozbawione są rastellum. Szczęki mają grube, jasne skopule na wewnętrznych krawędziach. Nieco szersza niż dłuższa warga dolna ma prawie prostokątny kształt. Niemal okrągłe sternum porośnięte jest kolcowatymi włoskami. Odnóża są ciemnobrązowe, długie i przeciętnie grube, ze skopulami na spodach wszystkich nadstopi i stóp. Dłuższa niż szersza, ciemnobrązowa opistosoma (odwłok) porośnięta jest cienkimi włoskami i ma na wierzchu pięć par słabo zaznaczonych, jaśniejszych łatek. Kądziołki przędne pary przedniej są małe, tylnej zaś długie, zbudowane z trzech członów.
Gatunek orientalny, znany tylko z indyjskiego stanu Meghalaya. Miejsce typowe znajduje się w sadzie.
Przypisy
Kategoria:Ptasznikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1977 roku