Korownica gładka (Phanerochaete laevis (Fr.) J. Erikss. & Ryvarden) – gatunek grzybów należący do rodziny korownicowatych (Phanerochaetaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phanerochaete, Phanerochaetaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1821 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Thelephora laevis. W 1978 r. John Eriksson i Leif Ryvarden przenieśli go do rodzaju Phanerochaete. Pozostałe synonimy: Peniophora laevis (Fr.) Burt 1902 Thelephora populina Sommerf. 1826 Corticium populinum (Sommerf.) Fr. 1838 Terana populina (Sommerf.) Kuntze, 1891 Feliks Teodorowicz w 1936 r. nadał mu polską nazwę osnówka gładka, Władysław Wojewoda w 2003 r. zarekomendował nazwę korownica gładka.
Morfologia Owocnik Rozpostarty o szerokości 3–20 (100) cm i grubości 0,5 mm, całkowicie przyrośnięty do podłoża, mocno osadzony, po wyschnięciu może odpaść. Tworzy błoniaste płaty; w stanie świeżym jest szorstki i chropowaty, po wyschnięciu nieregularnie spękany, żółtawy, żółtobrązowy lub ochrowy. Brzeg białawo owłosiony. Miąższ boniasty, woskowy, cienki, białawy do żółtawego. Zapach i smak niewyraźne. Cechy mikroskopowe Zarodniki eliptyczne, gładkie, szkliste, 5–6 × 2,4–3,1 µm.
Występowanie i siedlisko W Polsce w 2003 r. W. Wojewoda przytoczył około 10 stanowisk, w późniejszych latach podano liczne następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Kortycjoidalny saprotrof występujący na obumarłych pniach i gałęziach drzew leżących na ziemi. W Polsce notowany na drewnie jodły, buka, szakłaku. Rośnie przez cały rok i powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Korownicowate Kategoria:Mykobiota Polski