Orso, de frente recordà co el titoło de ipato (... – 737), el ze, drìo ła tradision, el 3º doze de ła Repùblega de Venesia.
El ze montà a'l poder verso el 726-727 e el ze stà fursi el primo dux a èsar nomenà par vołontà de i Veneti e non de'l poder sentral. A se gera, infati, inte i ani inte i cuałi l'imperador Leone III el scomisiava ła só połìtega iconoclasta, infìstegando l'opozision de papa Gregorio II e ła sołevasion de tuta l'Italia bizantìna.
Pronto a guidar łe trupe venèteghe contra el goerno sentral, in sèito Orso el ze riusìo a far paze co l'inperador, el cuało el ga reconosesto ła só carga asenjàndoghe el tìtoło de cònsołe.
El ze stà deposto e copà inte'l 737 durando na revolta de aristocràteghi, no'l ze ciaro de cuała fasión. In só sostitusión l'ezarca de Ravenna no'l ga nomenà un novo doze e insedià un magister militum in carga un ano. El retorno a 'sta forma aministradiva el ga senjà na repreza de'l poder sentral respeto a l'autonomia cui aspirava i Veneti.
Bibliografia Gerhard Rösch, Deodato, in Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 39, Treccani, 1991. URL consulà el 1º marso 2012. Gherardo Ortalli, Deusdedit, in Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 39, Treccani, 1991. URL consultà el 1º marso 2012.
Categoria:Dozi venesiani