Dette er ei liste over musikkverka til Ludwig van Beethoven (1770–1827). To overlappande lister over verka til Beethoven er ført opp her. Den første lista er ei liste over dei mest kjende verka hans klassifisert etter sjanger. Den andre er ei lengre liste over verka, klassifisert med forskjellige nummereringssystem. Åra i parantes syner til når dei vart komponerte eller publiserte.
Den mest vanlege nummereringsmetoden av verka til Beethoven er etter opusnummer, som forleggarar gav verka hans i levetida hans og med nummer innanfor sjanger. Til dømes 14. strykekvartett, publisert som Opus 131, som anten kan kallast Strykekvartett nr. 14 eller Opus 131 strykekvartett».
Mange verk som ikkje vart publiserte er anten gjeven eit WoO- eller Anh-nummer. Til dømes er det fulle namnet til det korte pianostykket «Für Elise» kalla «Bagatelle i A-moll, WoO 59 ('Für Elise'»). Somme verk vert ofte omtalt med kallenamna sine, som 'Kreutzer' fiolinsonate eller Eroica-symfonien.
Verk etter sjanger mini|upright|Beethoven, av J. P. Lyser
Orkestermusikk Beethoven skreiv ni symfoniar, ni solokonsertar og mykje forskjellige orkestermusikk, frå overturar og følgjande musikk for teaterproduksjonar til andre forskjellige «lausarbeid», skriven for særskilde tilhøve. Av solokonsertane er sju godt kjende (ein fiolinkonsert, fem pianokonsertar og ein trippelkonsert for fiolin, piano og cello), samt to upubliserte tidlege pianokonsertar (WoO 4) og eit arrangement av fiolinkonserten for piano og orkester (Opus 61a).
Symfoniar Opus 21: Symfoni nr. 1 i C-dur (komponert 1799–1800, premiere 1800) Opus 36: Symfoni nr. 2 i D-dur (komponert 1801–02, premiere 1803) Opus 55: Symfoni nr. 3 i Ess-dur («Eroica») (komponert 1803/04, premiere 1804) Opus 60: Symfoni nr. 4 i H-dur (komponert 1806, premiere 1807) Opus 67: Symfoni nr. 5 i C-moll (komponert 1804–08, premiere 1808) Opus 68: Symfoni nr. 6 i F-dur («Pastoral») (komponert 1804–08, premiere 1808) Opus 92: Symfoni nr. 7 i A-dur (komponert 1811–12, premiere 1813) Opus 93: Symfoni nr. 8 i F-dur (komponert 1812, premiere 1814) Opus 125: Symfoni nr. 9 i D-moll («Choral») (komponert 1817–24, premiere 1824)
Jenasymfonien i C-dur vart ein gong trudd å vere ein tidleg symfoni av Beethoven, men denne er i dag trudd å vere av Friedrich Witt.
Ein trur at Beethoven meinte å skrive ein Tiande symfoni det siste leveåret sitt og ein versjon som er mogeleg å framføre, basert på skisser, vart samla saman av Barry Cooper.
Solokonsertar WoO 4: Pianokonsert nr. 0 i Ess-dur (1784) Opus 19: Pianokonsert nr. 2 i H-dur (første to satsar komponert 1787–1789, finale komponert i 1795) Opus 15: Pianokonsert nr. 1 i C-dur (komponert 1796–97) Opus 37: Pianokonsert nr. 3 i C-moll (komponert 1800–01) Opus 56: Trippelkonsert for fiolin, cello og piano i C-dur (1803) Opus 58: Pianokonsert nr. 4 i G-dur (komponert 1805–06) Opus 61: Fiolinkonsert i D-dur (1806) Opus 61a: Beethoven sitt arrangement av Opus 61 for piano Opus 73: Pianokonsert nr. 5 i Ess-dur (Keisarkonserten) (komponert 1809–10) Hess 13: Romanse i E-moll for 3 solistar og orkester Hess 15: pianokonsert nr. 6 i D-dur (uferdig – framføringsversjon gjort ferdig av Nicholas Cook) (1815)http://www.unheardbeethoven.org/search/search.pl?piece=hess15h.mid
Andre verk for solistar og orkester WoO 6: Rondo for piano og orkester i H-dur (1793) Opus 40: Romanse for fiolin og orkester nr. 1 i G-dur (1802) Opus 50: Romanse for fiolin og orkester nr. 2 i F-dur (1798) Opus 80: «Korfantasi» (Fantasi i C-moll for piano, kor og orkester) (1808) Hess 12: Obokonsert i F (fragment)
Overturar og følgjesmusikk Opus 43: The Creatures of Prometheus, overture og balletmusikk (1801) Opus 62: Coriolan Overture (1807) Overturar komponert for Beethoven-operaen Fidelio, Op. 72: Opus 72: Fidelio Overture (1814) Opus 72a: Leonore Overture «nr. 2» (1805) Opus 72b: Leonore Overture «nr. 3» (1806) Opus 138: Leonore Overture «nr. 1» (1807) Opus 84: Egmont, overture og følgjesmusikk (1810) Opus 91: Wellington's Victory («Slagsymfonien») (1813) Opus 113: The Ruins of Athens (Die Ruinen von Athen), overture og følgjesmusikk (1811) Opus 117: King Stephen (König Stephan), overture og følgjesmusikk (1811) Opus 115: Zur Namensfeier (Feastday) Overture (1815) Opus 124: Consecration of the House (Die Weihe des Hauses), overture (1822)
Kammermusikk Beethoven skreiv 16 strykekvartettar og fleire andre former for kammermusikk, inkludert pianotrioar, stryketrioar og sonatar for fiolin og cello med piano, samt verk med blåseinstrument.
Trioar Pianotrioar
Hess 48: Allegretto i Ess-dur for pianotrio (ca. 1790–1792) WoO 38: pianotrio i Ess-dur (1791) WoO 39: Allegretto i H-dur for pianotrio (1812) Opus 1: Tre pianotrioar (1795) nr. 1: Pianotrio nr. 1 i Ess-dur nr. 2: Pianotrio nr. 2 i G-dur nr. 3: Pianotrio nr. 3 i C-moll Opus 11: Pianotrio [nr. 4](?) i H-dur («Gassenhauer») (1797) (versjon med fiolin) Opus 44:-variasjonar av eit originalt tema i Ess-dur Opus 70: To pianotrioar (1808) nr. 1: Pianotrio [nr. 5](?) i D-dur, «Spøkelsetrioen» nr. 2: Pianotrio [nr. 6](?) i Ess-dur Opus 97: Pianotrio [nr. 7](?) i H-dur («Erkehertugtrioen») (1811) Opus 121a: Kakaduvariasjonar, for pianotrio (Variasjonar av «Ich bin der Schneider Kakadu») (1803)
Pianokvartettar WoO 36: 3 pianokvartettar (1785) nr. 1 i Ess-dur nr. 2 i D-dur nr. 3 i C-dur Opus 16/b: pianokvartett i Ess (1797) (arrangement av Kvintett for piano og blåseinstrument, Op. 16)
Stryketrioar Opus 3: Stryketrio nr. 1 i Ess-dur (1794); fem satsar lang pianotranskripsjon (anon, Beethoven med tilsyn?, ca. 1814–15) Opus 8: Stryketrio nr. 2 («Serenade») i D-dur (1797) Opus 9: Tre stryketrioar (1798) nr. 1: Stryketrio nr. 3 i G-dur nr. 2: Stryketrio nr. 4 i D-dur nr. 3: Stryketrio nr. 5 i C-moll Hess 28: Sats i Ass for stryketrio
Andre WoO 37: Trio for fløyte, fagott og piano i G-dur (1786)
Strykekvartettar Tidlege Opus 18: Seks strykekvartettar nr. 1: Strykekvartett nr. 1 i F-dur (1799) nr. 2: Strykekvartett nr. 2 i G-dur (1799) nr. 3: Strykekvartett nr. 3 i D-dur (1798/99) nr. 4: Strykekvartett nr. 4 i C-moll (1799) nr. 5: Strykekvartett nr. 5 i A-dur (1799) nr. 6: Strykekvartett nr. 6 i H-dur (1800)
Midtre Opus 59: Tre strykekvartettar («Rasumovsky») (1806) nr. 1: Strykekvartett nr. 7 i F-dur nr. 2: Strykekvartett nr. 8 i E-moll nr. 3: Strykekvartett nr. 9 i C-dur Opus 74: Strykekvartett nr. 10 i Ess-dur («Harp») (1809) Opus 95: Strykekvartett nr. 11 i F-moll («Serioso») (1810)
Sein Opus 127: Strykekvartett nr. 12 i Ess-dur (1823/24) Opus 130: Strykekvartett nr. 13 i H-dur (1825) Opus 131: Strykekvartett nr. 14 i Ciss-moll (1826) Opus 132: Strykekvartett nr. 15 i A-moll (1825) Opus 133: Große fuge i H-dur – opphavlege finale i Opus 130 (1826) (Òg arrangert av Beethoven for pianoduett (fire hender) Opus 134) (1826) Opus 135: Strykekvartett nr. 16 i F-dur (1826)
Strykekvintettar Opus 4: strykekvintett i Ess-dur (1795) Opus 29: Strykekvintett i C-dur (1801) Opus 104: Strykekvintett i C-moll (1817) Opus 137: Fuge for strykekvintett i D-dur (1817)
Kammermusikk med blåseinstrument WoO 37: Trio for piano, fløyte og fagott i G-dur (1786) Opus 11: Trio for piano, klarinett og cello i H-dur («Gassenhauer») (Versjon med fiolin i staden for klarinett vert rekna som pianotrio nr. 4) (1797) Opus 16: Kvintett for piano og blåseinstrument i Ess-dur (1796) (seinare arrangert for pianokvartett) Opus 20: Septet for klarinett, horn, fagott, fiolin, bratsj, cello og kontrabass i Ess-dur (1799) Opus 25: Serenade for fløyte, fiolin og bratsj i D-dur (1800-01) Opus 38: Trio for piano, klarinett (eller fiolin) og cello i Ess-dur (1803) (reduksjon av opus 20 Septet) Opus 71: Sekstett for klarinettar, horn og fagottar i Ess-dur (1796) Opus 81b: Sekstett for horn og strykekvartett Opus 87: Trio for to oboar og engelsk horn i C-dur (1795) Opus 103: Oktett for oboar, klarinettar, horn og fagottar i Ess-dur (1792) Opus 105: Seks sett variasjonar for piano og fløyte (1819) Opus 107: Ten sett variasjonar for piano og fløyte (1820) Hess 19: Blåsekvintett i Ess
Sonatar for soloinstrument og piano Fiolinsonatar Opus 12: Tre fiolinsonatar (1798) nr. 1: Fiolinsonate nr. 1 i D-dur nr. 2: Fiolinsonate nr. 2 i A-dur nr. 3: Fiolinsonate nr. 3 i Ess-dur Opus 23: Fiolinsonate nr. 4 i A-moll (1801) Opus 24: Fiolinsonate nr. 5 i F-dur («Vår») (1801) Opus 30: Tre fiolinsonatar (1803) nr. 1: Fiolinsonate nr. 6 i A-dur nr. 2: Fiolinsonate nr. 7 i C-moll nr. 3: Fiolinsonate nr. 8 i G-dur Opus 47: Fiolinsonate nr. 9 i A-dur («Kreutzer») (1803) Opus 96: Fiolinsonate nr. 10 i G-dur («Hanegalen») (1812)
Cellosonatar Opus 5: To cellosonatar (1796) nr. 1: Cellosonate nr. 1 i F-dur nr. 2: Cellosonate nr. 2 i G-moll Opus 69: Cellosonate nr. 3 i A-dur (1808) Opus 102: To cellosonatar (1815) nr. 1: Cellosonate nr. 4 i C-dur nr. 2: Cellosonate nr. 5 i D-dur
Hornsonatar Opus 17: Hornsonate i F-dur (1800)
Solostykke for piano I tillegg til dei 32 kjende pianoonatane, omfattar verka til Beethoven for solopiano mange stykke med ein berre ein sats, mellom andre meir enn tjue ikkje-publiserte set av variasjonar og over tretti bagatell, mellom anna den kjende «Für Elise».
Pianosonatar Opus 2: Tre pianosonatar (1795) nr. 1: Pianosonate nr. 1 i F-moll nr. 2: Pianosonate nr. 2 i A-dur nr. 3: Pianosonate nr. 3 i C-dur Opus 7: Pianosonate nr. 4 i Ess-dur («Grandsonate») (1797) Opus 10: Tre pianosonatar (1798) nr. 1: Pianosonate nr. 5 i C-moll nr. 2: Pianosonate nr. 6 i F-dur nr. 3: Pianosonate nr. 7 i D-dur Opus 13: Pianosonate nr. 8 i C-moll («Pathétique») (1798) Opus 14: To pianosonatar (1799) nr. 1: Pianosonate nr. 9 i E-dur (Òg arrangert av komponisten for strykekvartett i F-dur (H 34) i 1801) nr. 2: Pianosonate nr. 10 i G-dur Opus 22: Pianosonate nr. 11 i H-dur (1800) Opus 26: Pianosonate nr. 12 i Ass-dur («Sørgemarsj») (1801) Opus 27: To pianosonatar (1801) nr. 1: Pianosonate nr. 13 i Ess-dur 'Sonata quasi una fantasia' nr. 2: Pianosonate nr. 14 i Ciss-moll 'Sonata quasi una fantasia' («Måneskinssonaten») Opus 28: Pianosonate nr. 15 i D-dur («Pastoral») (1801) Opus 31: Tre pianosonatar (1802) nr. 1: Pianosonate nr. 16 i G-dur nr. 2: Pianosonate nr. 17 i D-moll («Stormsonaten») nr. 3: Pianosonate nr. 18 i Ess-dur («Jaktsonaten») Opus 49: To pianosonatar (1792) nr. 1: Pianosonate nr. 19 i G-moll nr. 2: Pianosonate nr. 20 i G-dur Opus 53: Pianosonate nr. 21 i C-dur («Waldsteinsonaten») (1803) WoO 57: Andante favori – Original middle sats of the «Waldstein» sonate (1804) Opus 54: Pianosonate nr. 22 i F-dur (1804) Opus 57: Pianosonate nr. 23 i F-moll («Appassionatasonaten») (1805) Opus 78: Pianosonate nr. 24 i Fiss-dur («A Thérèse») (1809) Opus 79: Pianosonate nr. 25 i G-dur (1809) Opus 81a: Pianosonate nr. 26 i Ess-dur («Les adieux/Das Lebewohl») (1810) Opus 90: Pianosonate nr. 27 i E-moll (1814) Opus 101: Pianosonate nr. 28 i A-dur (1816) Opus 106: Pianosonate nr. 29 i H-dur («Hammerklavier») (1819) Opus 109: Pianosonate nr. 30 i E-dur (1820) Opus 110: Pianosonate nr. 31 i Ass-dur (1821) Opus 111: Pianosonate nr. 32 i C-moll (1822)
Variasjonar Opus 34: Seks variasjonar av eit tema i F-dur (1802) Opus 35: Femten variasjonar og a fuge av eit originalt tema i Ess-dur («Eroica-variasjonar») (1802) Opus 76: Seks variasjonar av eit originalt tema i D-dur (1809) Opus 120: Trettitre variasjonar av ein vals av Diabelli i C-dur («Diabelli-variasjonar») (1823) WoO 63: Ni variasjonar for piano av ein marsj av Ernst Christoph Dressler WoO 64: Seks-variasjonar av ein sveitsisk song for piano eller harp WoO 65: Tjuefire variasjonar for piano av Vincenzio Righini sin arie «Venni Amore» WoO 66: Tretten variasjonar for piano av arien «Es war einmal ein alter Mann» frå Carl Ditters von Dittersdorfs opera Das rote Käppchen WoO 67: Åtte variasjonar for piano fire hender av eit tema av Count Waldstein WoO 68: Tolv variasjonar for piano av «Menuet a la Vigano» frå Jakob Haibels ballet La nozza disturbate WoO 69: Ni variasjonar for piano av «Quant'e piu bello» frå Giovanni Paisiello-operaen La Molinara