«New Day Will Rise» er debutsingelen til den israelske songaren Yuval Raphael. Songen er skriven av Keren Peles og produsert av Tomer Biran. Songen vart gjeven ut 9. mars 2025 gjennom Tedy Productions. Songen var det israelske bidraget i Eurovision Song Contest 2025, der han enda på andreplass med 357 poeng.
«New Day Will Rise» vert av israelske medium, saman med Peles, skildra som ein song som fremjar vekst og håp gjennom vanskelege tider for israelarar. Songen fekk blanda mottaking både frå israelsk og internasjonal presse, og fekk noko ros for vokalen til Raphael og den musikalske komposisjonen. Samstundes fekk han sterk kritikk for å bli oppfatta som generisk og for bruken av fransk i songen; den sistnemnde kritikken kom hovudsakleg frå israelske medium. «New Day Will Rise» hadde kommersiell suksess i heimlandet og nådde førsteplassen på listene.
Komposisjon og utgjeving
«New Day Will Rise» vart skriven av Keren Peles og produsert av Tomer Biran. Songaren Yuval Raphael overlevde åtaka 7. oktober og massakren på musikkfestivalen Nova, der ho gøymde seg i eit tilfluktsrom mellom døde menneske for å unngå å bli drepen av Hamas-militantar under massakren.
Songen inneheld vers på tre språk: engelsk, fransk og hebraisk. Songen vart skildra av Nathan Stollero i Israel Hayom som ei oppmoding om å «sjå framover, mot framtida, med mål om utvikling og vekst». Ei anna analyse av skribenten Guy Solo frå den israelske Eurovision-fansida EuroMix meinte at songen tok opp tema som «kjærleik og håp», og la til at teksten «handlar om å handtere tap, skilnad og smerte, men òg om moglegheita for å overvinne dette og finne fornying». I intervju har Peles sagt at songen var meint å representere ein «ny soloppgang» som israelarar ønskjer seg etter Gaza-krigen. Peles la seinare til i Ynet, som svar på oppmodingar om å utestengje Israel frå Eurovision, at ho ønskte at songen skulle «setje det vakre, bankande israelske hjartet i sentrum … Jo meir dei prøver å få henne ned, desto sterkare reiser ho seg».
Songen hadde premiere 9. mars 2025 under ei spesialsending på Kan 11. Eit bibelvers på hebraisk frå Høgsongen 8,7a er med i songen; då songen først vart gjeven ut, inneheldt den opphavlege versjonen ei feil uttale av verset. Som følgje av dette vart ei nyinnspelt utgåve med korrekt uttale gjeven ut tre dagar seinare.
Musikkvideo og marknadsføring Saman med utgjevinga av songen vart ein tilhøyrande musikkvideo, regissert av Ofir Peretz, lansert same dag. Videoen vart filma 25.–26. februar. Ifølgje Peretz viser videoen Raphael og ei gruppe vener som «dreg ut i naturen», medan Raphael «gradvis» fortel historia til gruppa gjennom songen. I ei analyse av Hannah Brown i The Jerusalem Post vart gruppa av menneske som deltek i fritidsaktivitetar i videoen tolka som eit bilete på korleis overlevande frå Nova-festivalmassakren kjem seg vidare. Videoen nyttar òg raude kronsymrer, nasjonalblomen til Israel. Ein alternativ video, laga av KI-kunstnarane Boaz Tamir og Uri Galiri, vart gjeven ut 9. april og vart skildra av duoen som ei «direkte vidareføring av musikkvideoen til «»».
Promotering For å promotere songen før konkurransen takka Raphael ja til ei invitasjon om å møte den israelske presidenten Isaac Herzog i samband med eit PR-framstøyt 5. mai 2025. Raphael deltok ikkje på nokon Eurovision-førehandsfestar, men ho planla ei opptreden på eit fanarrangement organisert av OGAE Israel for å promotere songen 28. mars. I tillegg skal det israelske statlege reklamebyrået ha betalt for annonser som vart viste på Google-einingar før og under konkurransen. Annonsane vart produserte på fleire språk og sende i 35 land, ifølgje ei undersøking frå Spotlight, eit uavhengig nyheitsmedium drive av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU), som står bak Eurovision Song Contest. Annonsane viste Raphael som forklarte potensielle veljarar korleis dei kunne røyste på Israel, avhengig av kva land annonsen var retta mot.
Kritisk mottaking Israelske medium og profiler Blant israelske medium var mottakinga blanda. Dor Segal Albuquerque i Maariv skreiv ei positiv melding og kalla songen «ein av dei vakraste songane i år» og ein lækjande song som var «akkurat det vi trong etter dette vanskelege året». Ben Shalev i Haaretz gav ei meir delt vurdering. Han rosa enkelte delar av «New Day Will Rise», særleg dei hebraiske partia og det siste refrenget. Samstundes kritiserte han songen for å vere for lik andre låtar og for generisk, og skreiv at han hadde «for mange ikoniske påverknader på skuldrene og ikkje lukkast i å presentere ein sjølvstendig musikalsk identitet eller ein vakker, minneverdig melodi».
Neta Hotar i Channel 12 samanlikna songen med «ei. maia Bouskilla-utgåve av Céline Dion», skildra han som «hol» og meinte at «ein kan sjå føre seg KI-instruksen som måtte skrivast for å kome fram til eit slikt refreng, og òg rettingane som «legg til litt fransk, kast inn eit bibelvers og mange synonym for lys»». Anat Kamm i Haaretz kalla songen «middelmåtig» og retta i tillegg kraftig kritikk mot deltakinga til Israel i konkurransen. Ho skildra deltakinga som ein «illusjon» og ei avleiing frå landet sine militæroperasjonar på Gazastripa, og hevda at «Israel på si side ikkje lærte noko av mottakinga landet fekk under Eurovision 2024».
Avishai Sela i Time Out Israel skreiv at songen «viska ut nesten alle spor av hebraisk musikk» i håp om å gjere det bra i Eurovision. Trass i dette sa han at han hadde «stor tvil» om songen kunne vinne konkurransen. Ynet-journalisten Einav Schiff kritiserte songen kraftig for likskapen med franske chansons, og meinte at «stemma til Raphael knapt er verd meir enn ein song på nivå med ein talentkveld for unge i ein upopulær brasserie». Han kritiserte òg bruken av fransk i songen. Trass i kritikken skreiv han at songen likevel ville gjere det bra i Eurovision, grunna bakgrunnshistoria til Raphael og den generelle merksemda Israel fekk i media. Den israelske musikaren Ron Bitton kritiserte òg innslaget av fransk i Maariv, men oppmoda jødar til å røyste på songen likevel. Han skreiv at «dessverre kjem vi ikkje til å vinne i år, men som eg sa, ligg styrken vår i samhaldet, så la oss håpe at jødiske samfunn verda over vil hjelpe til med å plassere songen høgt med røystene sine». Eurovision-relaterte og internasjonale medium Også blant internasjonale medium var mottakinga blanda. I ei melding hos Wiwibloggs, som samla vurderingar frå fleire kritikarar, fekk songen karakteren 5,13 av 10 poeng. Dette gav han ein 31. plass av dei 37 songane som konkurrerte i Eurovision det året, i nettstaden si årlege rangering. Jon O’Brien i Vulture rangerte songen som nummer 31 samanlagt og skreiv at han minna om Eden Golan sin «Hurricane». Han meinte at songen truleg ville få høg poengsum frå publikum, men at «det finst betre bidrag for juryar som føretrekk balladar å dele ut sine «douze points» til». Rob Picheta i den amerikanske kanalen CNN plasserte songen på 20. plass av dei 26 finalistane i Eurovision 2025, og meinte han var «svakare» enn «Hurricane». Ed Potton i The Times rangerte songen som nummer 17 av 26 finalistar, gav han to av fem stjerner og skildra han som «eit tamt bodskap om håp … dette er ikkje noko vi ikkje har høyrt før». I motsetnad til dette rangerte Doron Lahav i ESC Beat songen som nummer fire totalt. Han skreiv at songen «er vakkert skriven», rosa Raphael som ein «allsidig vokalist» og meinte teksten var «enkel, men effektiv».
Neil McCormick i The Daily Telegraph skildra songen som ein «rett-fram, klissete sentimental orkesterballade» som var «enkel og kjenslelad». Ein annan journalist i The Daily Telegraph, Ed Power, sette songen på lista si over dei ti finalistane å følgje med på, og skreiv at han var «ein gammaldags, hårfønar-aktig kraftprestasjon». Mark Savage i BBC meinte songen var ein sterk ballade som «set lista på nytt». Eva Frantz i Yle gav songen karakteren 7 av 10. Sjølv om ho kritiserte Israel for å «bruke den påstått upolitiske Eurovision som ei politisk plattform», vedgjekk ho at «framferda kan vere stygg, men songen er vakker». Robert Hoftun Gjestad i Aftenposten gav songen toppkarakteren 6 av 6 og meinte han musikalsk var «årets mest gripande ballade», og rosa bruken av hebraisk i refrenget. Anne-Marie David, tidlegare Eurovision-deltakar for Luxembourg og Frankrike i høvesvis 1973 og 1979, rosa den orkestrale komposisjonen og historia i songen, og sa at han var «svært vakker og full av håp». Fleire kjende jødiske personar, mellom dei og , gav òg positive offentlege utsegner om både Raphael og songen.
Eurovision Song Contest HaKokhav HaBa og låtskrivingsprosessen Den israelske kringkastaren for Eurovision Song Contest, Israeli Public Broadcasting Corporation (IPBC/Kan), nytta HaKokhav HaBa, ein realitysongkonkurranse, for å velja artist til Eurovision Song Contest 2025. Ved slutten av konkurransen gjekk Yuval Raphael av med sigeren 22. januar 2025 og vann retten til å representere Israel i konkurransen. Låtskrivingsprosessen for bidraget til kringkastaren hadde starta tre veker tidlegare, då ein intern komité leia av Barak Itzkovitch (direktør for musikkanalane til Kan) lytta til 54 innsendte bidrag. Konflikt mellom låtskrivarar I utgangspunktet bad Raphael den profesjonelle komiteen om å senda ein song skriven av Keren Peles til Eurovision. Songen til Peles vart vald av komiteen. Like etterpå leverte likevel ei gruppe på «meir enn 20 låtskrivarar» ei klage til Kan, der dei hevda at valet var ein interessekonflikt, sidan Peles òg var dommar i HaKokhav HaBa. Etter truslar om å ta saka til Israels høgsterett, vart klaga trekt tilbake då Kan lova å vurdera utvalsprosedyrene sine på nytt for 2026. I Eurovision Song Contest Eurovision Song Contest 2025 fann stad i St. Jakobshalle i Basel i Sveits, og bestod av to semifinalar 13. og 15. mai og finalen 17. mai 2025. Under trekninga 28. januar 2025 vart Israel trekt til å delta i den andre semifinalen, der landet skulle opptre i andre halvdel av programmet. Seinare vart Raphael trekt til å opptre som nummer 14 i semifinalen, etter Laura Thorn frå Luxembourg og før Princ frå Serbia.
For Eurovision-framføringa vart Shai Bondar, Yuval Cohen og Yoav Tzafir utnemnde til kunstnariske leiarar. Framføringa viste Raphael åleine på scena, iført ein svart kjole med «firkanta skuldrer og dramatiske flamencoerme», designa av Victor Bellaish. Ein 5,5 meter høg trappeforma lysekrone var eit sentralt element i framføringa, der Raphael klatra opp trappa og song frå toppen midtvegs i nummeret. ESC Beat-skribenten Doron Lahav meinte trappa fekk «Yuval til å sjå ut som ein fugl i bur». Ifølgje The Times of Israel er trappa inspirert av eit bilete frå 1901 av Theodor Herzl, ein av grunnleggjarane av moderne sionisme, som ser utover Rhinen frå ein hotellbalkong i Basel. Under klimakset i songen vart det nytta pyrotekniske effektar. I førebuingane til opptredene øvde Raphael med ei buemaskin, for å vera budd på ei mogleg negativ mottaking frå publikum i arenaen. «New Day Will Rise» sikra seg ein plass i finalen ved å vinna semifinalen med 203 poeng, 73 poeng meir enn Tautumeitas frå Latvia med songen «Bur man laimi».
Raphael framførte songen på nytt i finalen 17. mai. Ho song som nummer fire, etter Tommy Cash frå Estland og før Katarsis frå Litauen. På slutten av framføringa sa ho: «Thank you Europe, Am Yisrael Chai.» Under framsyninga prøvde eit nederlandsk par med måling å storma scena mot slutten av framføringa, men dei vart stoppa før dei nådde scena.