Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1985

O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1985 foi a 36ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 28ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezaseis Grandes Premios que se iniciaron o 7 de abril e finalizaron o 3 de novembro.

Resumo do campionato A tempada de Fórmula 1 de viu a continuación do éxito da escuadra McLaren-TAG. Logo de perder o campionato de pilotos por tan só medio punto o ano anterior, Alain Prost, asegurou o primeiro dos seus catro títulos por unha marxe de 23 puntos.

O defensor do título, Lauda, competiu na súa última tempada na Fórmula Un, pero non puido igualar os resultados de Prost, gañando só unha carreira en Zandvoort a pesar de estar preto do seu compañeiro de equipo en termos de ritmo. A maior parte tempada a táboa de puntos foi encabezada polo piloto de Ferrari, Michele Alboreto, que gozou da súa mellor tempada na F1. Gañou os Grandes Premios do Canadá e Alemaña, e estivo no podio en oito ocasións. Pero unha mala segunda metade da tempada levou a que destacaran outros pilotos emerxentes como Prost.

Entre estes pilotos atopábanse Ayrton Senna e Nigel Mansell, ambos os cales anotaron as súas primeiras vitorias en 1985. Peter Warr director do equipo Lotus substituíra a Mansell por Senna ao comezo da tempada, unha decisión que nun principio pareceu xustificarse cando Senna obtivo unha magnífica vitoria sobre mollado en Estoril. Con todo, Mansell defendeuse co seu Williams, e acadou dúas vitorias cerca do final da tempada. Talvez a combinación máis rápida do ano foi a de Keke Rosberg co outro Williams, que utilizaba o potente motor de Honda para establecer unha nova marca de volta rápida en Silverstone na clasificación para o Gran Premio do Reino Unido - converténdose no o primeiro home en acadar unha velocidade media de máis de 257 km/h. Terminou terceiro na clasificación logo de gañar nos circuítos urbanos de Detroit e Adelaida, pero carecían de fiabilidade para superar a Prost.

En os motores turbo de 1´5 litros convertéronse en universais, anunciando a extinción dos Ford Cosworth DFV de 3´0 litros de aspiración atmosférica. Entre 1985 e 1986 os motores da Fórmula Un acadarían os máis altos niveis de potencia nunca vistos antes neste deporte, antes das restricións e a súa "eliminación" que iniciouse en 1987. A potencia dos motores foi controlada en condicións de carreira por medio do estrito límite de consumo de combustible. Esta economía de combustible foi a clave para ter éxito na estratexia das carreiras de 1985; Mansell recorda o interese engadido da planificación do uso de combustible na súa autobiografía. Tamén resultou custoso para Ayrton Senna, quen perdeu a vitoria a só catro voltas en Imola, cando se lle acabou o combustible. Logo Prost foi descualificado por levar un McLaren con baixo peso, a vitoria caeu no Lotus de Elio de Angelis.

miniatura|esquerda|Bellof no 1985 Gran Premio de Alemaña .

A tempada 1985 é amplamente lembrada pola comunidade da F1 por ser unha das mellores e máis emocionantes de todos os tempos. Unha tempada chea de emoción, foi a primeira e a última de moitas cousas. A tempada 1985 foi a afirmación de Senna como un dos mellores pilotos do mundo en apenas a súa segunda tempada na Fórmula Un, o primeiro campionato dos 4 de Prost, as dúas primeiras vitorias das 31 de Mansell, tamén as dúas primeiras vitorias das 41 de Senna. Esta tempada foi tamén a última para o Gran Premio dos Países Baixos, foi a última carreira de Fórmula Un en Zandvoort. Tamén se viu a última carreira no orixinal circuíto de Kyalami, a última carreira no circuíto Paul Ricard, o último Gran Premio de Europa que se celebrará en Brands Hatch, a última carreira en Mónaco coa infame curva Dog leg e o último Gran Premio de Inglaterra en Silverstone coa chicane Woodcote, a incorporación permanente de Spa-Francorchamps como sede para o Gran Premio de Bélxica, e a última vitoria das 25 de Niki Lauda na súa última tempada na Fórmula Un.

O Gran Premio dos Países Baixos foi o último Gran Premio de Stefan Bellof, quen morreu na carreira do Campionato do Mundo de Resistencia celebrada en Spa Francorchamps na curva Eau Rouge.

Pilotos e construtores Equipo Construtor Chasis Motor Pneu. Nº Piloto Carreiras Piloto de probas Marlboro McLaren International McLaren MP4/2B TAG TTE PO1 1.5 V6t 1 Niki Lauda 1-13, 15-16 n/a John Watson 14 2 Alain Prost Todas Tyrrell Racing Organisation Tyrrell 012014 Ford Cosworth DFV 3.0 V8Renault EF4B 1.5 V6t 3 Martin Brundle 1-8, 11-16 n/a Stefan Bellof 9-104 Stefan Johansson 1 Stefan Bellof 2-8, 11 Martin Brundle 9-10 Ivan Capelli 14, 16 Philippe Streiff 15 Canon Williams Honda Team Williams FW10 Honda RA164E 1.5 V6t 5 Nigel Mansell Todas Mike Thackwell 6 Keke Rosberg Todas Motor Racing Developments Brabham BT54 BMW M12/13 1.5 L4t 7 Nelson Piquet Todas Emanuele Pirro Willy T. Ribbs 8 François Hesnault 1-4 Marc Surer 5-16 Skoal Bandit Formula 1 Team RAM 03 Hart 415T 1.5 L4t 9 Manfred Winkelhock 1-9 n/a Philippe Alliot 10-14 10 1-9 Kenny Acheson 10-12 John Player Special Team Lotus Lotus 97T Renault EF15 1.5 V6t 11 Elio de Angelis Todas n/a 12 Ayrton Senna Todas Equipe Renault Elf Renault RE60RE60B Renault EF4B 1.5 V6tRenault EF15 1.5 V6t 14 François Hesnault 9 n/a 15 Patrick Tambay 1-14, 16 16 Derek Warwick 1-14, 16 Barclay Arrows BMW Arrows A8 BMW M12/13 1.5 L4t 17 Gerhard Berger Todas n/a 18 Thierry Boutsen Todas Toleman Group Motorsport Toleman TG185 Hart 415T 1.5 L4t 19 Teo Fabi 4-16 Alessandro Nannini Emanuele Pirro Luis Perez-Sala Gabriele Tarquini Oscar Larrauri Volker Weidler 20 Piercarlo Ghinzani 10-16 Spirit Enterprises Ltd Spirit 101D Hart 415T 1.5 L4t 21 Mauro Baldi 1-3 n/a Benetton Team Alfa Romeo Alfa Romeo 184TB185T Alfa Romeo 890T 1.5 V8t 22 Riccardo Patrese Todas Giorgio Francia 23 Eddie Cheever Todas Osella Squadra Corse Osella FA1F Alfa Romeo 890T 1.5 V8t 24 Piercarlo Ghinzani 1-8 Giorgio Francia Huub Rothengatter 9-16 Equipe Ligier Equipe Ligier Gitanes Ligier JS25 Renault EF4B 1.5 V6t 25 Andrea de Cesaris 1-11 Michel Ferté Philippe Streiff 12-14, 16 26 Jacques Laffite 1-14, 16 Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 156/85 Ferrari 031 1.5 V6t 27 Michele Alboreto Todas Johnny Dumfries 28 René Arnoux 1 Stefan Johansson 2-16 Minardi Team SpA Minardi M185 Ford Cosworth DFV 3.0 V8Motori Moderni Tipo 615-90 1.5 V6t 29 Pierluigi Martini Todas Michele Alboreto West Zakspeed Racing Zakspeed 841 Zakspeed 1500/4 1.5 L4t 30 Jonathan Palmer 2-4, 7-11 n/a Christian Danner 13-14 Team Haas (USA) Ltd Lola THL1 Hart 415T 1.5 L4t 33 Alan Jones 12, 14-16 n/a

Calendario de Grandes Premios

Rnd Carreira Data Circuíto Pole Position Volta rápida Piloto gañador Construtor Resultados 1 Gran Premio do Brasil 7 de abril Jacarepaguá Michele Alboreto Alain Prost Alain Prost McLaren-TAG Resultados 2 Gran Premio de Portugal 21 de abril Estoril Ayrton Senna Ayrton Senna Ayrton Senna Lotus-Renault Resultados 3 Gran Premio de San Marino 5 de maio Imola Ayrton Senna Michele Alboreto Elio de Angelis Lotus-Renault Resultados 4 Gran Premio de Mónaco 19 de maio Mónaco Ayrton Senna Michele Alboreto Alain Prost McLaren-TAG Resultados 5 Gran Premio do Canadá 16 de xuño Circuíto Gilles Villeneuve Elio de Angelis Ayrton Senna Michele Alboreto Ferrari Resultados 6 Gran Premio de Detroit 23 de xuño Detroit Ayrton Senna Ayrton Senna Keke Rosberg Williams-Honda Resultados 7 Gran Premio de Francia 7 de xullo Paul Ricard Keke Rosberg Keke Rosberg Nelson Piquet Brabham-BMW Resultados 8 Gran Premio do Reino Unido 21 de xullo Silverstone Keke Rosberg Alain Prost Alain Prost McLaren-TAG Resultados 9 Gran Premio de Alemaña 4 de agosto Nürburgring Teo Fabi Niki Lauda Michele Alboreto Ferrari Resultados 10 Gran Premio de Austria 18 de agosto Österreichring Alain Prost Alain Prost Alain Prost McLaren-TAG Resultados 11 Gran Premio dos Países Baixos 25 de agosto Zandvoort Nelson Piquet Alain Prost Niki Lauda McLaren-TAG Resultado 12 Gran Premio de Italia 8 de setembro Monza Ayrton Senna Nigel Mansell Alain Prost McLaren-TAG Resultados 13 Gran Premio de Bélxica 15 de setembro Spa-Francorchamps Alain Prost Alain Prost Ayrton Senna Lotus-Renault Resultados 14 Gran Premio de Europa 6 de outubro Circuíto de Brands Hatch Ayrton Senna Jacques Laffite Nigel Mansell Williams-Honda Resultados 15 Gran Premio de Suráfrica 19 de outubro Circuíto de Kyalami Nigel Mansell Keke Rosberg Nigel Mansell Williams-Honda Resultados 16 Gran Premio de Australia 3 de novembro Adelaida Ayrton Senna Keke Rosberg Keke Rosberg Williams-Honda Resultados

Clasificación do Mundial de Pilotos de 1985

Pos. Piloto BRA POR SMR MON CAN DET FRA RU ALE AUT HOL ITA BEL EUR RSA AUSPtsSó os 11 mellores resultados contan para o campionato de pilotos. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese corresponden ao total de puntos anotados. 1 Alain Prost 1 Ret DSC 1 3 Ret 3 1 2 1 2 1 3 (4) 3 Ret 73 (76) 2 Michele Alboreto 2 2 Ret 2 1 3 Ret 2 1 3 4 13† Ret Ret Ret Ret 53 3 Keke Rosberg Ret Ret Ret 8 4 1 2 Ret 12† Ret Ret Ret 4 3 2 1 40 4 Ayrton Senna Ret 1 7† Ret 16 Ret Ret 10† Ret 2 3 3 1 2 Ret Ret 38 5 Elio de Angelis 3 4 1 3 5 5 5 NC Ret 5 5 6 Ret 5 Ret DSC 33 6 Nigel Mansell Ret 5 5 7 6 Ret NTS Ret 6 Ret 6 11† 2 1 1 Ret 31 7 Stefan Johansson 7 8 6† Ret 2 2 4 Ret 9 4 Ret 5 Ret Ret 4 5 26 8 Nelson Piquet Ret Ret 8† Ret Ret 6 1 4 Ret Ret 8 2 5 Ret Ret Ret 21 9 Jacques Laffite 6 Ret Ret 6 8 12 Ret 3 3 Ret Ret Ret 11† Ret 2 16 10 Niki Lauda Ret Ret 4 Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret 1 Ret NTS Ret Ret 14 11 Thierry Boutsen 11 Ret 2 9 9 7 9 Ret 4 8 Ret 9 10 6 6 Ret 11 12 Patrick Tambay 5 3 3 Ret 7 Ret 6 Ret Ret 10† Ret 7 Ret 12 Ret 11 13 Marc Surer 15 8 8 6 Ret 6 10† 4 8 13† Ret Ret 5 14 Derek Warwick 10 7 10† 5 Ret Ret 7 5 Ret Ret Ret Ret 6 Ret Ret 5 15 Philippe Streiff 10 9 8 Ret 3 4 16 Stefan Bellof 6 Ret DNQ 11 4 13 11 8 7† Ret 4 17 Ivan Capelli Ret 4 3 = René Arnoux 4 3 = Andrea de Cesaris Ret Ret Ret 4 14 10 Ret Ret Ret Ret Ret 3 20 Gerhard Berger Ret Ret Ret Ret 13 11 Ret 8 7 Ret 9 Ret 7 10 5 6 3 — Martin Brundle 8 Ret 9† 10 12 Ret Ret 7 10 NSC 7 8 13 Ret 7 Ret 0 — Huub Rothengatter Ret 9 NC Ret NC NSC Ret 7 0 — John Watson 7 0 — Pierluigi Martini Ret Ret Ret NSC Ret Ret Ret Ret 11† Ret Ret Ret 12 Ret Ret 8 0 — Riccardo Patrese Ret Ret Ret Ret 10 Ret 11 9 Ret Ret Ret Ret Ret 9 Ret Ret 0 — Eddie Cheever Ret Ret Ret Ret 17 9 10 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 11 Ret Ret 0 — Piercarlo Ghinzani 12 9 NC NSC Ret Ret 15 Ret NTS Ret NTS Ret Ret Ret Ret 0 — Philippe Alliot 9 Ret Ret NSC Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 0 — Jonathan Palmer Ret Ret 11 Ret Ret Ret Ret Ret 0 — Manfred Winkelhock 13 NC Ret NSC Ret Ret 12 Ret Ret 0 — Teo Fabi Ret Ret Ret 14† Ret Ret Ret Ret 12 Ret Ret Ret Ret 0 — François Hesnault Ret Ret Ret NSC Ret 0 — Alan Jones Ret Ret NTS Ret 0 — Mauro Baldi Ret Ret Ret 0 — Christian Danner Ret Ret 0 — Kenny Acheson Ret NSC Ret 0 Pos Piloto BRA POR SMR MON CAN DET FRA RU ALE AUT HOL ITA BEL EUR RSA AUSPtsNegra – Pole Cursiva – Volta rápida † Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

Clasificación do Mundial de Construtores de 1985 miniatura|McLaren gañou o Campionato Mundial de Construtores de 1985 miniatura|Ferrari quedou 2º no Campionato Mundial de Construtores de 1985 miniatura|Williams remaou 3º no Campionato Mundial de Construtores de 1985

Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1985

Źródło i licencja