Jeżeli Hierokles i Filagrios rzeczywiście byli twórcami dzieła, bardziej prawdopodobne jest, że skompilowali i zredagowali istniejące wcześniej żarty, niż że stworzyli wszystkie z nich samodzielnie.
Księga Suda, X-wieczna encyklopedia bizantyńska, przypisuje autorstwo komediopisarzowi z V wieku p.n.e. o imieniu Filistion z Nicei, który miał być rzekomo współczesny Sokratesowi oraz krewnym Filemona.
Dokładny czas powstania dzieła nie jest znany. Według , który opublikował angielskie tłumaczenie dzieła w 2008, używany język wskazuje, że mogło ono zostać napisane w IV wieku n.e. Żart nr 62 wspomina o Ludi saeculares zorganizowanych przez Filipa I Araba, upamiętniających 1000. rocznicę założenia Rzymu, co sugeruje, że zbiór nie mógł zostać skompilowany wcześniej niż po roku 248 n.e.
Zawartość Filogelos składa się z 264 żartów, choć niektóre z nich są wariantami lub powtórzeniami wcześniejszych dowcipów. Zostały one uporządkowane według typów postaci stereotypowych, które w nich występują. Należą do nich m.in. głupi lub roztargniony uczony (stgr. σχολαστικός), oszust, mizantrop, dowcipny komentator (stgr. εὐτράπελος), lekarze i pacjenci, nauczyciele i uczniowie oraz mężowie i żony.