Dlatego interpretacja transakcyjna nie traktuje pomiaru jako późniejszego, zewnętrznego dodatku do ewolucji układu, lecz jako szczególny przypadek fizycznej wymiany między układami.
W standardowej wersji Cramera prawdopodobieństwa wyników mają odpowiadać sile możliwych transakcji. Według Cramera reguła Borna nie jest tu wyłącznie dodatkową regułą statystyczną dołączoną do formalizmu, lecz ma wynikać ze sposobu, w jaki fala ofertowa i fala potwierdzająca łączą się w amplitudę i jej sprzężenie zespolone. Krytycy zwracają jednak uwagę, że samo nazwanie mechanizmu „transakcją” nie rozstrzyga wszystkich problemów dotyczących wyboru jednego wyniku.
Formalizm i zakres interpretacji Interpretacja transakcyjna nie zmienia standardowego rachunku amplitud ani nie wprowadza nowych przewidywań do zwykłych doświadczeń kwantowych. Jest „czystą” interpretacją w tym sensie, że ma wyjaśniać znaczenie elementów formalizmu, a nie modyfikować równania ruchu. Z tego powodu nie oczekuje się od niej odmiennych wyników eksperymentalnych, o ile nie zostanie rozszerzona o dodatkowe założenia dynamiczne.