W 1980 powrócił do pracy w Radiokomitecie, do 1982 był dyrektorem generalnym ds. programów artystycznych, a od grudnia 1982 do maja 1983 p.o. kierownika. Od 27 kwietnia 1983 do 18 maja 1989 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki odpowiedzialny m.in. za przemysł filmowy, jednocześnie od 14 września 1987 szef nowo utworzonego Komitetu Kinematografii. W 1989 uległ ciężkiemu wypadkowi. Po zmianie ustroju kontynuował pracę w sektorze kinematograficznym.
Wyróżnienia W 1969 odznaczony Nagroda im. Boya-Żeleńskiego za działalność publicystyczną w dziedzinie krytyki teatralnej w „Gazeta Robotniczej” we Wrocławiu. W 1955 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy działacze kulturalni Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1999