__TOC__ elev ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uczeń, uczennica
(1.1) en elev, eleven, elever, eleverne
(1.1) Læreren trak eleven i øret. → Nauczyciel wytargał ucznia za ucho. (1.1) Vestjysk skole tvang muslimsk elev til at smage svinekød.Jyllands-Posten, Vestjysk skole tvang muslimsk elev til at smage svinekød, dostęp 2015-05-08 → Zachodniojutlandzka szkoła zmuszała muzułmańską uczennicę do posmakowania wieprzowiny.
(1.1) studerende
(1.1) lærer
elev ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) uczeń
(1.1) en elev, eleven, elever, elevene
elev ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uczeń
(1.1) en elev, eleven, elever, eleverna
(1.1) Svenska elever börjar skolan i augusti. → Szwedzcy uczniowie rozpoczynają szkołę w sierpniu.
zobacz też: lärling