sabotaż ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; (1.2) skryte działanie, które ma na celu przeszkodzić realizacji czegokolwiek
(1.1-2)
(1.1) Oskarżono go o gospodarczy sabotaż i w następnym roku zgładzono.
(1.1) dywersja i sabotaż
sabotowanie , zasabotowanie , sabotażysta , sabotażystka , sabotażówka sabotażyk sabotować , zasabotować sabotażowy sabotażowo
albański: (1.1) sabotim angielski: (1.1) sabotage arabski: (1.1) تخريب aragoński: (1.1) sabotache baskijski: (1.1) sabotaje białoruski: (1.1) сабатаж ; (1.2) сабатаж bułgarski: (1.1) саботаж chorwacki: (1.1) sabotaža czeski: (1.1) sabotáž duński: (1.1) sabotage esperanto: (1.1) saboto; (1.2) saboto fiński: (1.1) sabotaasi francuski: (1.1) sabotage hindi: (1.1) अंतर्ध्वंस hiszpański: (1.1) sabotaje interlingua: (1.1) sabotage jidysz: (1.1) סאַבאָטאַזש (sabotaż) kalabryjski: (1.1) sabutaggiu kaszubski: (1.1) sabotażô kataloński: (1.1) sabotatge niemiecki: (1.1) Sabotage norweski (bokmål): sabotasje nowogrecki: (1.1) σαμποτάζ , δολιοφθορά perski: (1.1) خرابكارى portugalski: (1.1) sabotagem rosyjski: (1.1) саботаж szwedzki: (1.1) sabotage turecki: (1.1) sabotaj ukraiński: (1.1) саботаж ; (1.2) саботаж włoski: (1.1) sabotaggio, ostruzionismo