zakomenderować ()
czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) udzielić ustnej komendy lub wydać rozkaz
(1)
(1.1) Wosiński bez wahania dobył pałasza i, nie zwracając uwagi na jadącego przy nim oficera francuskiego, zakomenderował — en avant!! Pluton gruchnął z impetem na placówkę pruską. (1.1) — Przygotować karabiny! — zakomenderował kapitan. (1.1) Wykopano płytki dół, odmówiono modlitwę, zwaliliśmy ciężkie pryzmy piachu, przyklepaliśmy mogiłę, ktoś wbił w ziemię krzyż, [...] zgaszono latarnię i porucznik zakomenderował odmarsz. (1.1) Gdy porucznik Dub wkroczył do kuchni, Szwejk zakomenderował: — Habacht! — Wszyscy wstać!
(1.1) zakomenderować ogień / atak
(1.1) rozkazać, polecić, dać rozkaz, skomenderować
zakomenderowanie , skomenderowanie , komenda komenderować , skomenderować