izotoniczny ()
przymiotnik (1.1) o takim samym stężeniu substancji rozpuszczonych jak w porównywanym roztworze (1.2) mający takie samo, stałe napięcie mięśniowe przez cały ruch
(1)
(1.1) Roztwór soli fizjologicznej (0,9%) jest izotoniczny w stosunku do krwi.
izotonik , izotoniczność
<
angielski: (1.1) isotonic duński: (1.1) isotonisk esperanto: (1.1) izotonika francuski: (1.1) isotonique hiszpański: (1.1) isotónico łaciński: (1.1) isotonicus niemiecki: (1.1) isotonisch słowacki: (1.1) izotonický ukraiński: (1.1) ізотонічний (izotonichnyj) włoski: (1.1) isotonico