monument ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego (1.2) pozostałość po czymś, co ma dużą wartość, zasługuje na pamięci
(1.1-2)
(1.1) pomnik (1.2) pomnik, świadectwo
monumentalność monumencik monumentalny, monumentowy monumentalnie
angielski: (1.1) monument, memorial bułgarski: (1.1) монумент esperanto: (1.1) monumento litewski: (1.1) monumentas romansz: (1.1) monument szwedzki: (1.1) monument
monument ()
rzeczownik policzalny (1.1) pomnik
(1) monument; monuments
monumental, monumentless monumentally
< < <
monument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pomnik (1.2) pomnik
(1) et monument, monumentet, monumenter, monumenterne
(1.2) I dag fremstår den som et bedaget og slidt monument over en tid, som var. → Dziś jawi się on jako anachroniczny, podniszczony pomnik czasów, które minęły.
(1) et monument for/over / → pomnik +
(1.1) rejse et monument → wznieść pomnik
(1.1) mindesmærke
monumental monumentalitet
monument ()
(1.1) pomnik
monumento, tombomonumento monumenta
monument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) monument
(1.1) monument; monuments
monumental
monument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pomnik
(1.1) monument; monuments
monument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pomnik
monument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pomnik
monument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pomnik
monumental
monument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pomnik
monumental
monument ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pomnik, monument
monument ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pomnik
(1.1) ett monument, monumentet, monument, monumenten
(1.1) minnesmärke, vård