mir

mir ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pokój (przeciwieństwo wojny) (1.2) szacunek, poważanie (1.3) szczególna ochrona, przyznawana przez monarchę niektórym osobom lub miejscom (1.4) wspólnota terytorialna u Słowian wschodnich

(1.1-4)

(1.4) obszczina

(1.1) wojna (1.2) niełaska, hańba, infamia

zmir , mirowe , miroczyńca , mirodawca , mirolubiec , mirołomca , Mirosław mirny, mirowy, mirolubny, mirołomny mirnie, mirno

mir domowy

(1.1-3) → pokój, świat (1.1-3) , , , , , , , , , , , i (1.4) od , również od

(1.1) (1.2)

mir ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pokój

(1.1) mir, mira, miru, mir, mirom, miru, mire mirovi, mirova, mirovima, mirove, mirovima, mirovima, mirovi

(1.1) Hrvati su nakon pet godina rata napokon dočekali mir. → W końcu, po pięciu latach wojny, Chorwaci doczekali się pokoju.

(1.1) rat, nemir

miran mirno

od

mir ()

(1.1) dziwić się

miri, miregi, mirigi miro, mirego, mirindaĵo, mirinfano mirinda, miriga, mirigita mire, mirinde

mir ()

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego lub męskiego (1.1) = Médico Interno Residente → lekarz stażysta skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego (2.1) egzamin na stanowisko lekarza stażysty (2.2) system specjalizacji lekarskiej

(1.1) mir /; mir / (2.1-2) mir; mir

mir ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pokój

mir ()

(zaimka osobowego) (1.1) mi, mnie, celownik od ich (zaimka zwrotnego) (2.1) sobie (forma używana w pierwszej osobie zaimka: sich)

mir ()

przyimek (1.1) do (wnętrza)

mir ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ściana, mur

mir ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pokój

od

mir ()

rzeczownik (1.1) świat