spocząć ()
czasownik dokonany (1.1) usiąść gdzieś aby odpocząć (1.2) znaleźć się w jakimś określonym miejscu (1.3) zostać pochowanym w jakimś miejscu po śmierci (1.4) o stanie, właściwości lub odpowiedzialności która zaczęła kogoś dotyczyć albo została mu powierzona
(1.1) Po powrocie do domu spoczął na krześle i jął rozmyślać. (1.2) Wtem jakaś dłoń spoczęła na moim ramieniu i podniósłszy głowę ujrzałem księcia Konstantyna. (1.3) Właśnie tam na tym cmentarzu chciał spocząć. (1.4) Cała odpowiedzialność za ten projekt spoczęła na nim.
(1.1) spocząć na krześle (1.3) spocząć na cmentarzu • prochy spoczęły (1.4) odpowiedzialność (za coś) spoczęła (na kimś) • obowiązek (czegoś) spoczął (na kimś)
(1.1) usiąść (1.2) znaleźć się (1.3) zostać pogrzebanym, zostać pochowanym
(1.1) wstać
spoczynek spocznij spoczywać
spocząć na laurach • spocząć w pokoju • spocząć w Bogu
duński: (1.1) hvile; (1.2) hvile; (1.3) hvile