vogn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wóz, wózek (1.2) samochód (1.3) taksówka (1.4) wagon (1.5) karetka (1.6) wózek dziecięcy
(1.1) en vogn, vognen, vogne, vognere
(1.1) Chaufføren mistede herredømmet over vognen. → Kierowca stracił panowanie nad samochodem.
(1.1) hestevogn → zaprzęg (pojazd zaprzężony w konie) • indkøbsvogn → wózek sklepowy (1.2) varevogn → samochód dostawczy • vognbane → pas ruchu (1.4) sporvogn → tramwaj
(1.2) køretøj (1.3) taxa, hyrevogn (1.6) barnevogn
ringe efter den blå vogn • ikke være tabt bag af en vogn