magnet ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) magnetofon (1.2) magnes
(1.1-2)
(1.1) Gośka pożyczyła nam magnet na dyskotekę.
(1.1) magneciak
rumuński: (1.1) mag węgierski: (1.1) magnó
magnet ()
rzeczownik (1.1) magnes
magnetization, magnetism, demagnetization magnetic, magnetless, magnetical magnetize, magnetise magnetically
magnet ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) magnes
(1.1)
magnetický, magnetový magnetismus
magnet ()
(1.1) magnes, magnetyczny
magneto, magnetismo, elektromagneto, elektromagnetismo magneta, elektromagneta magnetigi
magnet ()
rzeczownik (1.1) magnes
magnet ()
rzeczownik (1.1) magnes
magnet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) magnes
(1.1) electromagnet
magnet ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) magnes (1.2) magnes – ktoś albo coś co przyciąga ludzi
(1.1-2)
magnetickosť , magnetikum , magnetizácia , magnetizér , magnetizmus , magnetka magnetizovať /, zmagnetizovať magnetový, magnetický, magnetizačný, magnetizovateľný magnetovo, magneticky magneto-
magnet ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) magnes
(1.1) en magnet, magneten, magneter, magneterna
magnetisera magnetisk magnetism
magnesium