roztocz ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) otwarta przestrzeń rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców; rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (3.1) organizm odżywiający się martwą materią organiczną
(4.1) 2. od: roztoczyć
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Niebo, jak sina roztocz morza — / Jak wyspy dalne, mglą się chmuryWładysław Orkan, Wieczorem (wyd. 1912).. (2.1) Nauką o roztoczach jest akarologia. (3.1) Grzyby, będące roztoczami, wchłaniają płynną materię, rozłożoną dzięki trawieniu zewnętrznemu.
(3.1) saprotrof, roztocze
(1.1) obszar (2.1) pajęczak (3.1) organizm
(1.1) roztaczanie , roztoczenie roztaczać , roztaczać się , roztoczyć , roztoczyć się (3.1) roztoczek roztoczowy
(3.1) angielski: (2.1) acarus, mite baskijski: (2.1) akaro czeski: (2.1) roztoč duński: (2.1) mide esperanto: (2.1) akaro fiński: (2.1) punkki francuski: (2.1) acarien hiszpański: (2.1) ácaro litewski: (2.1) erkė łaciński: (2.1) acarus łotewski: (2.1) ērce niderlandzki: (2.1) mijt niemiecki: (2.1) Milbe nowogrecki: (2.1) άκαρι portugalski: (2.1) ácaro słowacki: (2.1) roztoč włoski: (2.1) acaro