sidste ()
przymiotnik (1.1) ostatni (znajdujący się na końcu) (1.2) ostatni (pierwszy z przeszłych, patrząc od końca)
(1) sidst, sidst, sidste
(1.1) Øvresorbisk og nedresorbisk er de to sidste stadigt eksisterende dialekter af vendisk. → Górnołużycki i dolnołużycki są dwoma ostatnimi wciąż istniejącymi dialektami wendyjskiego. (1.2) Hun sad under det dejligste juletræ; det var endnu større og mere pyntet, end det hun gennem glasdøren havde set hos den rige købmand sidste jul.H.C. Andersen, Den lille pige med svovlstikkerne (Dziewczynka z zapałkami) → Siedziała pod najwspanialszą choinką, większą i bardziej przystrojoną nawet od tej, którą widziała przez oszklone drzwi u bogatego kupca w ostatnie Święta.
(1.1) i sidste øjeblik → w ostatniej chwili • få de sidste ord → mieć ostatnie słowo (1.2) anden sidste → drugi od końca
(1) første
sidst
(1.1) sidste suk