idiomatyka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka o idiomach (1.2) zbiór idiomów np. w określonym języku, dialekcie lub dziele
(2.1) i od: idiomatyk
(1.1-2) (2.1)
(1.1) W tym rozdziale pragnę przedstawić propozycję metodologiczną naukowca od lat zajmującego się badaniem idiomatyki porównawczej z perspektywy kognitywnej (…)Sonie Konopka „«Rzucać» – co, czym, kto, kogo? Studium znaczeniowe”, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 2002, ISBN 8324201785, s. 43 (1.2) Pisarz wykorzystuje często stereotyp, utwierdzony już wcześniej w potocznej idiomatyce, aby za jego pomocą dokonać aktu demaskacyjnegoTomasz Weiss „Prace ofiarowane Henrykowi Markiewiczowi”, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 1984, ISBN 830801142X, s. 183.
idiom , idiomatyk , idiomat , idiomatyzm , idiomatyczność , idiomowość , idiomatyzacja , idiomatyzowanie idiomatyzować idiomatyczny, idiomowy idiomatycznie
bułgarski: (1.1) идиоматика ; (1.2) идиоматика