kun ()
zaimek osobowy (1.1) ty
kun ()
przysłówek (1.1) tylko
(1.1)
(1.1) Det koster kun fem kroner. → To kosztuje tylko pięć koron.
(1.1) bare, blot
kun ()
przyimek (1.1) z, wraz z
(1.1) Mi iras kun la hundo. → Idę z psem.
(1.1) kune kun
(1.1) sen
kune kunagi, kunigi kunestulo, kunigo, kunulo, kunaĵo, kuneco kuniga, kuna kune
kun ()
(1.1) z
kun kune kunagi, kunigi, kuniĝi, sekskuniĝi kunaĵo, kuneco, kunigo, kunulo, kunularo, kunuleco, kunestulo, kunaŭtoro, kunigaĵo, sekskuniĝo, ŝnurkunulo, vivkunulo, vivkunulino kuniga, kuna, ĉi-kuna
kun ()
zaimek (1.1) gdy
kun ()
(1.1) kún;
czasownik (1.1) uzupełniać, wypełniać, zapełniać
kun ()
przysłówek (1.1) tylko
kun ()
rzeczownik (1.1) dzień (1.2) słońce
(1)
kun ()
rzeczownik (1.1) krowa
kun ()
rzeczownik (1.1) Kuman / Kumanka przymiotnik (2.1) kumański