kłopotać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zakłopotać) (1.1) sprawiać kłopot czasownik zwrotny niedokonany kłopotać się ( zakłopotać się) (2.1) być w trosce i / lub zmartwieniu o coś
(1.1) , kłopoczę / kłopocę, lub (2.1) lub
(1.1) martwić, niepokoić, trapić (2.1) dbać, martwić się, niepokoić się, stresować się, troszczyć się
kłopot , kłopotanie kłopotliwy
angielski: (1.1) bother; (2.1) worry (about) francuski: (1.1) embarrasser; (2.1) se soucier hiszpański: (1.1) molestar; (2.1) preocuparse niemiecki: (1.1) bemühen, plagen