tropiciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba tropiąca zwierzynę (1.2) szpicel rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) pies tropiący zwierzynę;
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Dziedzicowie mają dobrych tropicieli, urządzają doskonałe polowania. (1.2) Ślad odnalazł indiański tropiciel z wioski nad potokiem. (2.1) Myśliwy trzyma tropiciela u siebie, traktuje go nieomal jak członka rodziny.
(2.1) tropowiec
(1.1) łowca (2.1) pies
trop , tropienie , tropicielstwo , tropowiec tropnąć się, tropić
angielski: (1.1) tracker, pathfinder; (1.2) stalker; (2.1) tracker czeski: (1.1) stopař francuski: (1.1) trappeur kaszubski: (1.1) szwania niemiecki: (1.1) Pfadfinder rosyjski: (1.1) следопыт słowacki: (1.1) stopár ukraiński: (1.1) слідопит węgierski: (1.1) nyomkereső włoski: (1.2) inseguitore