svena ()
przymiotnik (1.1) omdlały, omdlewający, mdlejący
(1.1)
(1.1) Chilo saltleviĝis, sed apenaŭ li ekstaris sur la piedoj, li iĝis ankoraŭ pli mortpala kaj diris per svena voĉo: – Sinjoro, mi vere estas malsata.Henryk Sienkiewicz - Quo vadis? - El pola tradukis Lydia Zamenhof - Unua parto - Ĉapitro XXXII → Chilo zerwał się, lecz zaledwie stanął na nogach, pobladł jeszcze śmiertelniej i rzekł mdlejącym głosem: - Panie jam naprawdę głodny. (1.1) La zumsono kaj la senvaria blanka lumo okazigis ian svenan senton, senton de vako en la kapo.De George Orwell - Mil naŭcent okdek kvar – Tradukis Donald Broadribb – Julio 2001. → Brzęczący dźwięk i niezmienne białe światło spowodowało jakieś omdlałe uczucie, uczucie pustki w głowie.
(1.1) svena rigardo → omdlewające spojrzenie • svenaj moviĝoj → omdlałe ruchy
sveno, sveneto sveni, svenigi svene