__TOC__ plomba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wypełnienie dentystyczne w zębie (1.2) mechanizm zabezpieczający zawierający znak właścicieli lub nadawców; (1.3) budynek uzupełniający lukę w zabudowie; (1.4) wypełnienie cementowe w korze drzewa
(1.1-4)
(1.1) Wypadła mi plomba. (1.2) Tak zamkniętej plomby nie da się ponownie otworzyć bez możliwości zniszczenia lub uszkodzenia.
(1.1) wypełnienie (1.3) plombowiec
plombownica , plombowiec , plombowanie , zaplombowanie plombować , zaplombować plombowy
(1.1) bułgarski: (1.1) пломба duński: (1.1) plombe ; (1.2) plombe fiński: (1.1) paikka francuski: (1.2) scellé kaszubski: (1.1) blómba niemiecki: (1.1) Plombe rosyjski: (1.1) пломба słowacki: (1.1) plomba ; (1.2) plomba turecki: (1.1) dolgu ukraiński: (1.1) пломба
plomba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) plomba (zabezpieczenie zakładane na towarach, drzwiach itp.) (1.2) plomba
(1.1) odtrhnúť / odlomiť plombu (1.2) zlatá / amalgámová / cementová plomba
plombička zaplombovať zaplombovateľný