trygonometria ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;
(1.1)
(1.1) Nauczyła się momentalnie kalkulować trygonometrię układu celowniczego działa jonowego.
(1.1) trygonometria płaska • trygonometria sferyczna
(1.1) matematyka
trygonometryczny
(trígōnon) → trójkąt + μετρέω (metréō) → mierzyć
angielski: (1.1) trigonometry arabski: (1.1) حساب المثلثات (ḥisāb al-muṯallaṯāt), المثلثات (al-muṯallaṯāt) baskijski: (1.1) trigonometria białoruski: (1.1) трыганаметрыя bułgarski: (1.1) тригонометрия chorwacki: (1.1) trigonometrija czeski: (1.1) trigonometrie esperanto: (1.1) trigonometrio fiński: (1.1) trigonometria francuski: (1.1) trigonométrie galicyjski: (1.1) trigonometría hindi: (1.1) त्रिकोणमिति (trikōṇamiti) interlingua: (1.1) trigonometria islandzki: (1.1) hornafræði litewski: (1.1) trigonometrija niemiecki: (1.1) Trigonometrie nowogrecki: (1.1) τριγωνομετρία (trigōnometría) ormiański: (1.1) եռանկյունաչափություն (yevrrank'yunach'ap'ut'yun) portugalski: (1.1) trigonometria rosyjski: (1.1) тригонометрия słowacki: (1.1) trigonometria szwedzki: (1.1) trigonometri tamilski: (1.1) கோணவியல் (kōṇaviyal) turecki: (1.1) trigonometri ukraiński: (1.1) тригонометрія węgierski: (1.1) trigonometria włoski: (1.1) trigonometria