Wyżyna Tybetańska ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;
(1.1) , ,
(1.1) Na Wyżynie Tybetańskiej, zwanej „trzecim biegunem ziemi”, panuje surowy klimat, zimny i suchy, zaś wyżyny i kotliny północno-zachodnich Chin, oddalone od oceanu, mają klimat kontynentalny z opadami poniżej 100 mm rocznieWiesław Maik, „Polska”, t. 2, s. 15.
(1.1) Azja
angielski: (1.1) Tibetan Plateau arabski: (1.1) هضبة التبت (háḍba at-tibet) białoruski: (1.1) Тыбецкае нагор’е chiński standardowy: (1.1) 青藏高原 (qīngcáng gāoyuán) francuski: (1.1) plateau tibétain gruziński: (1.1) ტიბეტის მთიანეთი (t'ibet'is mtianeti) hindi: (1.1) तिब्बत का पठार (tibbata kā paṭhāra) hiszpański: (1.1) meseta del Tíbet japoński: (1.1) チベット高原 (chibetto kōgen) koreański: (1.1) 티베트 고원 (t’ibet’ŭ kowŏn) litewski: (1.1) Tibeto kalnynas pendżabski: (1.1) ਤਿੱਬਤੀ ਪਠਾਰ (tibbtī paṭhāra) rosyjski: (1.1) Тибетское нагорье słowacki: (1.1) Tibetská náhorná plošina tybetański: (1.1) བོད་ས་མཐོ (bod sa mtho) ukraiński: (1.1) Тибетське плато węgierski: (1.1) Tibeti-fennsík