nieślubny ()
przymiotnik relacyjny (1.1) taki, który nie jest usankcjonowany ślubem (1.2) taki, który nie pochodzi ze związku małżeńskiego rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) mężczyzna, z którym pozostaje się w nieformalnym związku
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Ponadto stała para ślubna czy nieślubna zwykle ma konkretne plany, dotyczące przyszłości i stabilizacji życia we dwoje, w związku z czym zależy im na możliwie jak najszybszym ukończeniu studiów i stworzeniu sobie własnego domuMichalina Wisłocka, Sztuka kochania, s. 24.. (1.2) Odpowiadając na postulaty szkoły prawa natury, Józef II wprowadził rozróżnienie na dzieci ślubne i nieślubne (…)Jerzy Malec, Studia z dziejów Państwa i Prawa Polskiego.. (2.1) Nagle, gdy już zaczynam się cieszyć, że niedługo wstanę z łóżka, mój nieślubny zaczyna z entuzjazmem stukać w klawiaturę komputeraza-co-on-sie-obrazil.blog.pl.
(1.1) pozamałżeński (1.2) pozamałżeński, nieprawy, z nieprawego łoża (2.1) konkubent, konkubin
(1.1) ślubny (1.2) małżeński, ślubny (2.1) ślubny
nieślubność nieślubna nieślubnie
angielski: (1.2) spurious, illegitimate chorwacki: (1.1) izvanbračan; (1.2) izvanbračan francuski: (1.2) illégitime niemiecki: (1.1) unehelich serbski: (1.1) ванбрачан; (1.2) ванбрачан turecki: (1.2) dokuz babalı