śrubokręt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów
(1.1)
(1.1) Podczas odkręcania starej płyty złamał się śrubokręt.
(1.1) śrubokręt krzyżowy
(1.1) wkrętak;
(1.1) narzędzie
(1.1) krzyżak
albański: (1.1) kaçavidë angielski: (1.1) screwdriver arabski: (1.1) مفك (mafak) baskijski: (1.1) bihurkin białoruski: (1.1) адвёртка czeski: (1.1) šroubovák duński: (1.1) skruetrækker esperanto: (1.1) ŝraŭbilo, ŝraŭbturnilo francuski: (1.1) tournevis hiszpański: (1.1) destornillador jidysz: (1.1) שרויפֿן־ציִער (szrojfn-cier) kaszubski: (1.1) szruwnik kataloński: (1.1) tornavís koreański: (1.1) 드라이버 (tŭraibŏ), 나사돌리개 (nasadolligae) luksemburski: (1.1) Schrauwenzéier łotewski: (1.1) skrūvgriezis niderlandzki: (1.1) schroevendraaier niemiecki: (1.1) Schraubenzieher , Schraubendreher norweski (bokmål): (1.1) skrutrekker nowogrecki: (1.1) κατσαβίδι , βιδολόγος rosyjski: (1.1) отвёртка słowacki: (1.1) skrutkovač szwedzki: (1.1) skruvmejsel turecki: (1.1) tornavida ukraiński: (1.1) викрутка węgierski: (1.1) csavarhúzó wilamowski: (1.1) śroüłacijer włoski: (1.1) cacciavite