wikariusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej; (1.2) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;
(1.1-2)
(1.1) Ks. Michałowi pomagali w kolędowaniu wikariusze z sąsiedniej parafii. (1.2) Naszego wikariusza prowincjalnego nigdy nie uświadczysz, wciąż jeździ po klasztorach.
(1.1) wikariusz parafialny (1.2) wikariusz apostolski / biskupi / patriarchalny / generalny / kapitulny / regionalny / rejonowy / prowincjalny / sądowy / papieski / Chrystusowy
(1.1) wikary
(1.1) duchowny, ksiądz, ojciec (1.2) zastępca
wikariuszowski wikarówka
→ zastępca
angielski: (1.1) vicar; (1.2) vicar bułgarski: (1.1) викарий czeski: (1.1) vikář ; (1.2) vikář francuski: (1.1) vicaire ; (1.2) vicaire hiszpański: (1.1) vicario ; (1.2) vicario łaciński: (1.1) vicarius ; (1.2) vicarius niemiecki: (1.1) Pfarrvikar , Vikar ; (1.2) Vikar nowogrecki: (1.1) εφημέριος βοηθός portugalski: (1.1) vigário ; (1.2) vigário słowacki: (1.1) vikár ; (1.2) vikár wilamowski: (1.1) wikar , wikār ; (1.2) wikar , wikār włoski: (1.1) curato , viceparroco ; (1.2) vicario