har ()
rzeczownik (1.1) robak
harjo hardundu hardun
har ()
(1.1) = have → mieć
(1.1) Denne grammofon havde en indbygget højttaler. → Ten gramofon miał wbudowany głośnik. (1.1) Et eksempel på et land, hvor regeringen ikke har sæde i hovedstaden, er Holland.hasło Hovedstad w duńskiej Wikipedii → Przykładem kraju, w którym rząd nie ma siedziby w stolicy, jest Holandia.
har ()
(1.1) włos
haro, hararo, harego, harbulo, harbroso, harfasko, harfasketo, harligo, harplektaĵo, harplekto, kolhararo, kolharoj, lipharo, okulharo, vangharoj, ruĝharulo, afrikohararo, hararanĝo senhara, makulhara
har ()
przysłówek (1.1) tam
(1.1) her
har ein skriðan er lopin, er onnur væntandi
har ()
(1.1) = ha → mieć
har ()
(1.1) = ha → mieć
har ()
hār • haor
zaimek osobowy (1.1) on