sojusz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego);
(1.1)
(1.1) Jeśli duński król wydawał syna za córkę króla szwedzkiego, to było to w sytuacji, gdy istniała potrzeba pokoju i zawiązywania sojuszy. (1.1) Po inwazji Rosji na Ukrainę Finlandia wystąpiła o członkostwo w zachodnim sojuszu obronnym NATO. To samo Szwecja.
(1.1) sojusz militarny / wojskowy / polityczny • sojusz antypolski / antyrosyjski / antychiński / antyamerykański /… • zawrzeć / zerwać sojusz
(1.1) alians, przymierze
sojusznik , sojuszniczka sojuszniczy
sojusz ołtarza i tronu
(1.1) Tadeusz Kuroczycki, Wojciech Ryszard Rzepka, Zapożyczenia leksykalne z rosyjskiego w polszczyźnie pisanej, Studia Rossica Posnaniensia 10, 107-115, Poznań 1978, s. 110.
(1.1)