gest ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi (1.2) czyn wspaniałomyślny, dokonany w sposób podniosły lub dla zwrócenia uwagi, dla efektu
(1.1-2)
(1.1) Kloss wypił tego wieczoru dużo, pozbawiało go to zwykłej pewności siebie, musiał być czujny, musiał kontrolować każdy swój gest. (1.2) Hrabiego stać było na wielki gest: wybudował szpital dla biedoty, czym zyskał sympatię córki księcia.
(1.1) uczynić / wykonać / zrobić gest • gest dłoni / ręki / głowy • gesty i mimika (1.2) szeroki / teatralny / szlachetny / wspaniałomyślny gest
gestykulacja geścik gestykulować
mieć gest
angielski: (1.1) gesture baskijski: (1.1) keinu białoruski: (1.1) жэст ; (1.2) жэст bułgarski: (1.1) жест ; (1.2) жест chiński standardowy: (1.2) 表示 (biǎoshì) duński: (1.1) gestus , gebærde , fagter ; (1.2) gestus esperanto: (1.1) gesto fiński: (1.1) ele hiszpański: (1.1) gesto islandzki: (1.1) látbragð , látæði , hreyfing jidysz: (1.1) זשעסט (żest), תּנועה (tnue) kataloński: (1.1) gest łaciński: (1.1) gestus , motus niderlandzki: (1.1) gebaar , handgebaar niemiecki: (1.1) Geste , Gebärde norweski (bokmål): (1.1) gestus norweski (nynorsk): (1.1) gestus rosyjski: (1.1) жест ; (1.2) жест szwedzki: (1.1) gest , åtbörd , tecken ukraiński: (1.1) жест wenedyk: (1.1) żast włoski: (1.1) gesto
gest ()
(1.1) gest
gesto, gestolingvo gesti, gestadi, forgesti gestema
gest ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gest
gest ()
rzeczownik (1.1) gest
gest ()
rzeczownik (1.1) gest
gest ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gest
gest ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gest
(1.1) en gest, gesten, gester, gesterna
(1.1) åtbörd, tecken
gest ()
(1.1)
(1.1)