prozodia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi (1.2) właściwa relacja akcentów słownych i muzycznych, które powinny być zgodne (1.3) dyscyplina naukowa zajmująca się brzmieniowymi zjawiskami wiersza (1.4) intonacja syntezowanej mowy (1.5)
(1.5) metrum
(1.1) fonetyka (1.3) wersologia (1.4) intonacja
prozodyczny
prosoidia 'modulacja głosu, akcent, śpiew'Kazimierz Ożóg, Ustna odmiana języka ogólnego, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2, pod red. J. Bartmińskiego, Wrocław 1993, s. 91.
angielski: (1.1) prosody hiszpański: (1.1) prosodia włoski: (1.1) prosodia