rozpustnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna oddający się rozpuście
(1.1)
(1.1) zespół rycerza i rozpustnika
(1.1) bezwstydnik; dziwkarz; mięsopustnik, wszetecznik, zbereźnik
(1.1) asceta
rozpusta rozpustnica rozpustny rozpustnie
angielski: (1.1) voluptuary, profligate, debauchee arabski: (1.1) عهر białoruski: (1.1) распуснік jidysz: (1.1) נואף (nojef) niemiecki: (1.1) Wüstling nowogrecki: (1.1) πόρνος rosyjski: (1.1) распутник , развратник sanskryt: (1.1) भोगिन् , भ्रमर , रत , विट , स्वस्तिक ukraiński: (1.1) розпутник , розпусник włoski: (1.1) dissoluto , scostumato , libertino