cumować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) mocować statek do nabrzeża (1.2) pić alkohol, upijać sięDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 130. czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) być przymocowanym do nabrzeża
(1.1) (2.1)
(2.1) Przez wiele lat Ad-Dauha było ważnym portem, jednak płytkie wody i rafy koralowe powodowały, że w porcie nie mogły cumować duże jednostki.
cuma , cumowanie , zacumowanie , przycumowanie przycumować , zacumować cumowy, cumowniczy
angielski: (1.1) moor białoruski: (1.1) прычальваць esperanto: (2.1) albordiĝi hiszpański: (1.1) amarrar włoski: (1.1) attraccare