klasztorny ()
, ,
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z klasztorem, dotyczący klasztoru przymiotnik dzierżawczy (2.1) należący do klasztoru, będący jego własnością
(1.1, 2.1)
(1.1) Braciszek, oprowadzając nas po konwencie, mówił sporo o życiu klasztornym. (2.1) Na gruszach w klasztornym ogrodzie pojawiły się pąki kwiatów.
(1.1) reguła klasztorna • życie klasztorne (2.1) dziedziniec klasztorny • budynki klasztorne • szkoła klasztorna
(1.1) (2.1) zakonny
Klasztor , klasztor , klasztorek , Klasztorówka wokółklasztorny, przyklasztorny, podklasztorny klasztornie
angielski: (1.1) claustral, cloistral, conventual, monastic białoruski: (1.1) манастырскі; (2.1) манастырскі bułgarski: (1.1) манастирски czeski: (1.1) klášterní francuski: (1.1) monastique hiszpański: (1.1) monasterial, monástico, conventual niemiecki: (1.1) Kloster-, klösterlich; (2.1) Kloster-, klösterlich rosyjski: (1.1) обительский słowacki: (1.1) kláštorný, kláštorský; (2.1) kláštorný, kláštorský węgierski: (1.1) kolostori włoski: (1.1) claustrale, conventuale