__TOC__ fald ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) upadek (1.2) spadek (obniżenie poziomu) (1.3) upadek (utrata władzy lub pozycji) (1.4) przypadek (1.5) i … fald → w … wypadku, w … razie (1.6) fał
(1) et fald, faldet, fald, faldene
(1.1) Kæben kan brække ved et fald, hvor hagen rammer jorden. → Szczęka może się złamać przy upadku, gdy broda uderza o ziemię. (1.2) Vi forventer et stort fald af priserne. → Oczekujemy dużego spadku cen. (1.3) «Kongens fald» er en historisk roman af Johannes Jensen.hasło Kongens Fald w duńskiej Wikipedii → „Upadek króla” to historyczna powieść Johannesa Jensena. (1.4) Tysk og islandsk har bevaret fire fald: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.
(1.5) i hvert fald → w każdym razie • i modsat fald → w przeciwnym razie • i så fald → w takim razie
(1.4) kasus
(1.2) stigning
falde
faldskærm
fald ()
(1.1) fałdować
faldi, faldumi, disfaldi, malfaldi, refaldi, suprenfaldi faldo, faldaĵo, refaldo, linifaldo faldebla
fald ()
fȧld • faeld • fȧlt
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pole
(1.1) fald; faldyn
(1.1) zaondafald
faldaot
← , (feld),