er ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nazwa litery r / R
(1.1)
angielski: (1.1) ar baskijski: (1.1) erre hiszpański: (1.1) erre turecki: (1.1) re
er ()
(1.1) (2.1)
wykrzyknik (1.1) hm, yy czasownik (2.1) dukać (prawie wyłącznie w zwrocie um and er)
(2.1) He ummed and erred his way through the presentation. → Dukał tak przez całą prezentację.
(2.1) um and er
(1.1) uh
er ()
(1.1) forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika: være → być (jestem, jesteś, jest, jesteśmy, jesteście, są)
(1.1) Chaufføren er træt. → Kierowca jest zmęczony.
er ()
(1.1) cząstka, oddzielna jednostka
(1.1) sablo — sablero → piasek — ziarnko piasku (1.1) akvo — akvero → woda — kropla wody
ero, ereto, erigo, diserigo, diseriĝo erigi, diserigi, eriĝi, diseriĝi
er ()
(1.1) = vera → być (jest)
(1.1) Hvar er hann? → Gdzie on jest?
er ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) orzeł (1.2) spadkobierca
er ()
przymiotnik (1.1) każdy
er ()
zaimek (1.1) tam
er ()
zaimek osobowy (1.1) on
(1.1)
(1.1) Er kennt meinen Bruder nicht. → On nie zna mojego brata. (1.1) Die Nachbarn waren seiner überdrüssig. → Sąsiedzi mieli go dość. (1.1) Ich habe mit ihm darüber geredet. → Rozmawiałem z nim o tym. (1.1) Alle habe ihn gesehen. → Wszyscy go widzieli.
(1.1) zobacz też: Wikibooks.pl, Deklinacja zaimków osobowych, dostęp 22.03.2023 (1.1)
er ()
(1.1) forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika: være
er ()
(1.1) forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika: være
er ()
(1.1) was, wami, wam; → wy
(1.1) eder
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim