εξοχή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wysunięcie, występ, wypukłość, wybrzuszenie (1.2) teren pozamiejski / letniskowy, wieś, pole
(1.1-2) F29
(1.2) Αύριο πάμε εκδρομή στην εξοχή. → Jutro jedziemy na wycieczkę na wieś.
(1.2) είδη εξοχής → artykuły kempingowe
(1.1) προεξοχή, προεκβολή, εξόγκωμα (1.2) ύπαιθρος, εκτός των τειχών
(1.1) εσοχή, κοιλότητα (1.2) εντός των τειχών
εξοχικό εξέχω εξέχων, εξοχικός, έξοχος έξοχα, εξόχως, κατεξοχήν
κατ΄ εξοχήν → wybitnie, szczególnie