konkrecja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kuliste, soczewkowe lub gruzłowe skupienie minerałów o składzie innym niż osad otaczający;
(1.1)
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
angielski: (1.1) concretion baskijski: (1.1) konkrezio francuski: (1.1) concrétion hiszpański: (1.1) concreción interlingua: (1.1) concretion węgierski: (1.1) konkréció