abolicja () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub przestępców; (1.2) umorzenie długu, kary, zobowiązań
(1.1)
(1.1) Abolicja uchwalana jest przez parlament w formie zwykłej ustawy, zgodnie z procedurą obowiązującą w postępowaniu ustawodawczym.
(1.1) abolicja finansowa • abolicja indywidualna • abolicja niewolnictwa • abolicja podatkowa • akt abolicji • cesarska abolicja • objąć abolicją • ogłosić abolicję • ogłoszenie abolicji • prawo abolicji • przeciwnik / zwolennik abolicji • ustawa o abolicji • ustawowa abolicja • walka o abolicję • wprowadzić abolicję
(1.1) unieważnienie, zniesienie (1.2) umorzenie
(1.1) abolicja bezwarunkowa, abolicja warunkowa
abolicjonizm , abolicjonista , abolicjonistka abolicyjny, abolicjonistyczny abolicyjnie
→ unieważnienie, zniesienie, umorzenie
angielski: (1.1) abolition arabski: (1.1) إلغاء białoruski: (1.1) абаліцыя duński: (1.1) abolition esperanto: (1.1) abolo hiszpański: (1.1) abolición kataloński: (1.1) abolició kotava: (1.1) tunera litewski: (1.1) abolicija łaciński: (1.1) abolitio ; (1.2) abolitio niemiecki: (1.1) Abolition nowogrecki: (1.1) κατάργηση rosyjski: (1.1) аболи́ция ; (1.2) аболи́ция ukraiński: (1.1) аболі́ція ; (1.2) аболі́ція włoski: (1.1) abolizione